7.6 Hoofdzaken kwalitatief

De vordering die door de beslaglegger aan het beslag ten grondslag wordt gelegd (de hoofdzaak) is aan de orde gekomen in het kader van het onderzoek naar conservatoir beslag, tijdens telefonische vraaggesprekken met advocaten van zowel beslagleggers als beslagenen. In dit verband werd gevraagd naar de ‘hardheid’ van de vordering die aan het beslag ten grondslag lag in de zaak naar aanleiding waarvan contact met de betreffende advocaat werd opgenomen. De advocaten van beslagleggers typeerden de hoofdvordering vrijwel steeds als deugdelijk.1 Dit ligt duidelijk anders voor advocaten van partijen die met een beslag werden geconfronteerd: een zeer ruime meerderheid van de respondenten2 typeerde de inhoud en hoogte van de vordering waarvoor het beslag werd gelegd, als niet-reëel.3 Desondanks werd in slechts twee van deze gevallen een opheffingskortgeding geëntameerd.4 Een kwart van de respondenten daarentegen beoordeelde de vordering zonder voorbehoud wel als reëel en het beslag als terecht.5 De advocaten van beslagenen is tevens gevraagd naar hun visie op de proportionaliteit van het beslag in verhouding tot de waarde van de gepretendeerde hoofdvordering. In ruim een derde van de gevallen6 werd het beslag als disproportioneel beoordeeld. In nog eens een derde van de gevallen als proportioneel.7 In de overige gevallen was de proportionaliteitsvraag niet relevant of kon de advocaat in kwestie deze vraag niet beantwoorden.8