3.1.3 Enkele opmerkingen vooraf

Het Duitse recht wordt gekenmerkt door een sterke interactie tussen literatuur en rechtspraak. Het Bundesgerichtshof (BGH), de hoogste Duitse rechter, motiveert veel van zijn uitspraken met verwijzingen naar opvattingen en discussies in de literatuur. De auteurs becommentariëren op hun beurt weer de rechtspraak van het BGH. In de volgende paragrafen komt daarom vooral de stand van het wetenschappelijke debat aan de orde, waarbij ook de opvattingen van het BGH worden vermeld. Ook besteed ik ruime aandacht aan enkele minderheidsopvattingen, omdat de heersende leer onder druk staat.

Tot slot een opmerking over de gebruikte terminologie. In de Duitse literatuur is het gebruikelijk om te spreken van de verrijkingsschuldeiser en de verrijkingsschuldenaar, zowel waar het gaat om Leistungen als Nichtleistungen. De verrijkingsschuldeiser is degene die een vordering heeft tot afdracht van voordeel of tot teruggave of vergoeding van een prestatie, de verrijkingsschuldenaar degene op wie de verbintenis rust tot afdracht, teruggave of waardevergoeding. Bij meerpartijen-verhoudingen kan deze terminologie veel onnodige verwarring voorkomen en daarom maak ik in dit hoofdstuk – net als in het vorige hoofdstuk – daarvan gebruik.