9.3.3 Conclusie controlevoorschriften

De beginselentoets leidt tot de conclusie dat er geen noemenswaardige knelpunten zijn bij de controle op arbeidsongeschiktheid als het gaat om gelijkheid, bestaanszekerheid, solidariteit en insluiting. De problemen liggen bij het beschermingsbeginsel en de subsidiaire verantwoordelijkheid. Fundamenteel is de observatie dat de werknemer de jure de vrijheid heeft zich niet te laten controleren, maar de facto daartoe wel verplicht is. Daarnaast wordt subsidiaire verantwoordelijkheid niet gediend, door de werkgever de arbeidsongeschiktheid te laten aantonen en dat niet bij de werknemer neer te leggen.

Meer operationeel bestaat een bezwaar rond de onverwijldheidseis. Die doet afbreuk aan de door flexicurity nagestreefde balans in rechten en plichten, gezien de werkgeverspositie. De balans is verder scheef waar het de niet-effectieve prikkel bij niet-nakoming betreft, het niet hoeven meewerken aan een deskundigenoordeel door de werknemer en (met name voor de werknemer en het kleinbedrijf) met de kosten van een deskundigenoordeel. Niettemin zorgt de regeling rond de controlevoorschriften wel voor invulling van flexicuritydoelen, doordat het in een mate van betekenis bijdraagt aan een flexibele en betrouwbare contractspositie.