3.6.1 Entree

De eerste barrière die kan worden opgeworpen richt zich op de entree van mensenhandelaren en slachtoffers in Nederland.1 Ongeveer 32 procent van de bij CoMensha gemelde (mogelijke) slachtoffers van mensenhandel in 2015 heeft de Nederlandse nationaliteit. Meer dan twee derde van de slachtoffers is dus afkomstig uit het buitenland.2 De binnenkomst of het verblijf van handelaren en slachtoffers in Nederland kan onrechtmatig zijn: er kan bijvoorbeeld worden gerommeld met reisdocumenten, of personen kunnen verstopt in vervoersmiddelen de grens oversteken. Een belangrijke rol is hier weggelegd voor de Koninklijke Marechaussee (KMar), die toezicht houdt op de grenzen en reisdocumenten controleert. Ook de vreemdelingendienst van de politie kan controles verrichten. Afhankelijk van de nationaliteit van inreizende burgers is een visum nodig om Nederland binnen te komen. Visumafdelingen van Nederlandse ambassades kunnen signalen van mensenhandel herkennen. Als het gaat om burgers buiten een EU-/EER-land of Zwitserland dient bij langdurig verblijf een verblijfsdocument bij de IND te worden afgegeven. De IND controleert de gegevens van de aanvrager. Bovendien dienen alle burgers bij een verblijf in Nederland van langer dan 4 maanden zich in te schrijven in de Basisregistratie Personen (GBA) bij de gemeente. De KMar, Nederlandse ambassades, de IND, de politie en daarbinnen de vreemdelingendienst, en de gemeente kunnen bij signalen van mensenhandel of het overtreden van andere wetten maatregelen nemen.