5.2.1 Inleiding

In deze paragraaf wordt onderzocht onder welke omstandigheden een lening als een kapitaalverstrekking is te beschouwen. Tot 2002 werd deze vraag beantwoord aan de hand van de jurisprudentie van de Hoge Raad. In paragraaf 5.2.2 wordt kort op deze rechtspraak ingegaan. Aangezien de jurisprudentie volgens de toenmalige staatssecretaris op het punt van de deelnemerschapslening niet ver genoeg ging, werd met ingang van 2002 in art 10 lid 1 onderdeel d, juncto lid 2 tot en met 4, een regeling met betrekking tot hybride geldleningen opgenomen. Deze regeling komt in paragraaf 5.2.3 aan de orde. Met ingang van 2007 is deze wettelijke regeling, behoudens de eerste volzin van art. 10 lid 1 onderdeel d, vervallen. Hiermee beoogt de wetgever om terug te keren naar de jurisprudentie van de Hoge Raad. In paragraaf 5.2.4 wordt deze rechtspraak daarom bezien in het licht van de wetsgeschiedenis van art. 10, lid 1, onderdeel d. Ten slotte wordt in paragraaf 5.2.5 art. 10b zoals deze bepaling luidt sinds 2007, behandeld.