3.5.2.3 Het (afgescheiden) CV-vermogen

Het vennootschapsvermogen van een CV vormt, net als bij de VOF, een afgescheiden vermogen. Voor de CV met twee of meer gewone vennoten is dit van oudsher afgeleid uit de regel dat de gewone vennoten van een CV zich tot elkaar verhouden als vennoten van een VOF (art. 19 lid 2 WvK) en dat het VOF-vermogen een afgescheiden vermogen vormt.1 Voor de CV met één gewone vennoot volgt dit uit het arrest Hovuma Spreeuwenberg.2 Dit arrest werd gewezen, nadat men het er in de literatuur al lang over eens was geworden, dat de oude jurisprudentie van de Hoge Raad op dit punt onjuist en ongewenst was.3 Voor de karakteristieken van de vermogensscheiding en de samenstelling van het afgescheiden vermogen kan worden verwezen naar wat daarover bij maatschap en VOF is gezegd.4

De CV kan, net als maatschap en VOF, failleren zonder dat dit het faillissement van de (gewone) vennoten persoonlijk meebrengt. De Faillissementswet spreekt weliswaar slechts over het faillissement van een VOF,5 maar aangenomen mag worden dat deze regels, en het voor de VOF gewezen arrest VDV Totaalbouw,6 analogisch toepasbaar zijn op de CV.7 Het faillissement van de CV kan worden aangevraagd bij de rechtbank van het kantoor van de CV.8 Zoals hierna wordt uitgelegd, moeten m.i. de gezamenlijke vennoten q.q. worden aangemerkt als de gerechtigden tot de rechtsposities die tot het CV-vermogen behoren. In deze benadering kan het faillissement van de CV worden gezien als het faillissement van alle vennoten q.q., inclusief de commanditaire, ook al zijn die niet beheersbevoegd.9