8.5.4.4.1 Richtlijn(historie)

Op grond van art. 187 lid 1 Btw-richtlijn en haar voorganger, art. 20 lid 2 Zesde Richtlijn, wordt voor investeringsgoederen de herziening gespreid over een periode van vijf jaar, het jaar van verkrijging of vervaardiging van de goederen daaronder begrepen. De lidstaten kunnen evenwel de herziening baseren op een periode van vijf volle jaren te rekenen vanaf de ingebruikneming van de goederen. Voor onroerende investeringsgoederen kan de herzieningsperiode tot maximaal 20 jaar worden verlengd. Aanvankelijk stond art. 20 lid 2 Zesde Richtlijn toe dat de herzieningsperiode voor onroerende investeringsgoederen tot maximaal 10 jaren kon worden verlengd, maar bij de Tweede wijzigingsrichtlijn is de herzieningsperiode voor onroerende investeringsgoederen gesteld op maximaal 20 jaar.1 Hiermee is blijkens de considerans van deze richtlijn beoogd om lidstaten de mogelijkheid te geven om een herzieningsperiode toe te passen die meer in overeenstemming is met de economische levensduur van onroerende goederen. Is het praktisch effect van de herziening op grond van art. 187 Btw-richtlijn in een lidstaat onbeduidend, dan kan een lidstaat op grond van art. 191 Btw-richtlijn, na raadpleging van het Btw-comité afzien van de toepassing van dit artikel, rekening houdend met de totale btw-druk in de betrokken lidstaat en de noodzaak van administratieve vereenvoudiging en mits zulks niet tot concurrentieverstoring leidt. Uit de stukken inzake de totstandkoming van de Zesde Richtlijn volgt dat (thans) art. 187 lid 1 en art. 191 Btw-richtlijn het resultaat is van een compromis. Op de totstandkoming van dit compromis wordt in de volgende paragraaf ingegaan.