5.3.4.2 Vrijwaring van OK-functionarissen

Onder een vrijwaring versta ik hier, anders dan in par. 5.2.7.5, de toezegging van de geënquêteerde rechtspersoon of een of meer partijen bij de enquêteprocedure een OK-functionaris financieel te compenseren voor ten minste zijn redelijke en in redelijkheid gemaakte kosten van verweer terzake de vaststelling van aansprakelijkheid vanwege onbehoorlijke taakvervulling tijdens diens tijdelijke aanstelling. Art. 2:357 lid 6 BW voorziet in een wettelijke mogelijkheid voor de Ondernemingskamer de rechtspersoon te verplichten OK-functionarissen te vrijwaren voor hun kosten van verweer. Reeds voor de introductie van het huidige art. 2:357 lid 6 BW achtten de Ondernemingskamer en Hoge Raad dit mogelijk op de voet van art. 2:357 lid 2 BW.1 Een vrijwaring kan zijn opgenomen als statutaire regeling, bij aparte overeenkomst, of als combinatie daarvan. OK-bestuurders wordt in bepaling 3.2.1 van de Praktijktips ook aangeraden na te gaan of de statuten een vrijwaring bevatten en eventueel een vrijwaring aan partijen te vragen.

Voor de vrijwaring voor de kosten van verweer geldt verder hetzelfde als voor de vrijwaring voor de kosten van aansprakelijkheid, als beschreven in par. 5.2.7.5. De bevoegdheid tot het verstrekken van een vrijwaring kan de Ondernemingskamer toekennen aan de algemene vergadering of een OK-beheerder. Ook aandeelhouders kunnen OK-functionarissen vrijwaren, maar zijn daartoe niet verplicht. De Ondernemingskamer zou partijen wel steeds voor een ultimatum kunnen stellen: een OK-functionaris wordt gevrijwaard door partijen en vervolgens benoemd, of zonder vrijwaring wordt geen OK-functionaris benoemd.