3.4 De bestaanseis van artikel 4:56 lid 1 BW als het probleem bij de conversielast

Als een stichting bij uiterste wilsbeschikking wordt opgericht, bestaat deze stichting vanaf het tijdstip van overlijden van de erflater/oprichter en voldoet daardoor aan de bestaanseis, zo bleek in 2.2.2.3. Hoe is dat bij de krachtens uiterste wilsbeschikking opgerichte stichting? Vanaf welk ogenblik bestaat deze stichting? Omdat de krachtens uiterste wilsbeschikking opgerichte stichting het resultaat is van de nakoming van een last tot oprichting, is het oprichtingsmoment altijd gelegen ná het overlijden van de erflater. Dit geldt zowel bij een directe last op grond van artikel 4:130 BW als bij een conversielast uit artikel 4:135 lid 2 BW, zo bleek in 1.1.1.2.1.

Het is goed denkbaar dat in de uiterste wil waaruit de conversielast voortvloeit makingen voor deze stichting zijn opgenomen. Deze makingen zijn echter nietig omdat de krachtens de conversielast opgerichte stichting bij overlijden van de erflater nog niet bestaat en dus niet voldoet aan de bestaanseis uit artikel 4:56 BW.1

Als de makingen nietig zijn, maar de stichting als gevolg van de conversielast toch wordt opgericht, hoe verkrijgt de stichting dan het voor haar bedoelde uit de nalatenschap? Dit is de vraag die het niet-voldoen aan de bestaanseis met zich brengt.