275 Het beleid, het vaststellingsproces en de uitkomst

Een volgende stap is om vast te stellen op welke wijze de bezoldigingsinformatie moet worden aangereikt. Om te beginnen dient onderscheid gemaakt te worden tussen informatie over (i) het bezoldigingsbeleid en (ii) de wijze waarop het bezoldigingsbeleid is toegepast.1 Het bezoldigingsbeleid kan vervolgens het beste opgedeeld worden in informatie over (i)(a) de wijze waarop de ex ante hoogte wordt bepaald enerzijds en (i)(b) de wijze waarop een individuele bestuurder wordt geprikkeld – de structuur van de bezoldiging – anderzijds.2

De toepassing van het bezoldigingsbeleid laat zich weer opsplitsen in twee verschillende informatiebronnen. Aan de ene kant dient de raad van commissarissen verantwoording af te leggen over de toepassing van het bezoldigingsbeleid bij het vaststellen van de ex ante bezoldiging (ii)(a). Voor welke bezoldigingsniveaus en bezoldigingsstructuur heeft de raad van commissarissen gekozen, hoe is hij daarbij gekomen en waarom is daartoe besloten. Informatie die dus betrekking heeft op de afspraken die voorafgaand aan het desbetreffende jaar gemaakt zijn met de bestuurder, evenals het proces dat tot die afspraken heeft geleid.3

De laatste bron van beloningsinformatie heeft te maken met het afleggen van verantwoording door de raad van commissarissen over de ex post bezoldiging – de daadwerkelijk toegekende, verdiende en uitgekeerde bezoldiging – en de mate waarin deze uitkomst in overeenstemming is met het bezoldigingsbeleid en de vastgestelde ex ante bezoldiging (ii)(b).

Het maken van voornoemd onderscheid en het hergroeperen van de transparantiebepalingen in deze vier categorieën zal de leesbaarheid en daarmee de eenvoud en transparantie van de bezoldigingsinformatie ten goede komen. Vervolgens kan per categorie gekeken worden welke bepalingen noodzakelijk worden geacht en welke bestaande bepalingen eventueel geschrapt kunnen worden dan wel aanpassing behoeven.