10.6.6 Synthese

De terughoudende opstelling van de A-G in het enquêterecht lijkt, alles overziend, met name een gevolg te zijn van het gebrek aan mankracht en daardoor noodgedwongen aan prioriteit om de kans van slagen van een enquêteverzoek te onderzoeken en het verzoek vervolgens te onderbouwen.1 De vermeende subsidiariteit en een reeds lopend strafrechtelijk of parlementair onderzoek mogen echter niet langer een reden vormen voor de terughoudende opstelling van de A-G. Aan de enquêteregeling zelf ligt het volgens mij ook niet; de A-G kan de enquêtebevoegdheid onafhankelijk van anderen uitoefenen en mag deskundigen binnen en buiten overheidsdienst benoemen voor de uitvoering van het vooronderzoek. De rechtspersoon is voorts verplicht om inlichtingen in het kader van dat vooronderzoek te verschaffen. Voorstellen om een actievere opstelling van de A-G in het enquêterecht te bewerkstelligen, dienen mijns inziens dan ook betrekking te hebben op de organisatie en de werkwijze van het OM.2 Daarbij moet ten aanzien van de werkwijze rekening gehouden worden met het uitgangspunt dat het OM beslissingsruimte toekomt bij de uitoefening van de rechtspersoonrechtelijke bevoegdheden. Wat de gevolgen daarvan kunnen zijn voor het gebruik van het enquêterecht bespreek ik hierna.