6.2.1 Waarderingsmethoden

In het DWU-wetgevingspakket worden de volgende (alternatieve) waarderingsmethoden onderscheiden:

De preferente, primaire waarderingsmethode is de transactiewaarde van de ingevoerde goederen waarop nader zal worden ingegaan in hoofdstuk 7. Als de transactiewaarde van de ingevoerde geen toepassing kan vinden, omdat er geen verkoop heeft plaatsgevonden (onderdeel 7.4) of niet aan de voorwaarden voor toepassing van de transactiewaarde van de ingevoerde goederen is voldaan (onderdeel 7.5), moet de douanewaarde overeenkomstig een alternatieve waarderingsmethode worden vastgesteld. Bij het vaststellen van de douanewaarde op basis van een alternatieve waarderingsmethoden wordt (ten dele) een vergelijking gemaakt met de prijs die voor andere invoertransacties is vastgesteld. Elke alternatieve waarderingsmethode gaat echter voor het maken van de vergelijking uit van een andersoortige transactie voor wat betreft het handelsniveau, tijdstip van invoer en de betrokken landen.1 Hierbij wordt verondersteld dat bepaalde waarderingsmethoden resulteren in betere schattingen van de economische waarde van ingevoerde goederen dan andere. Derhalve bestaat tussen de (alternatieve) waarderingsmethoden een onderlinge subsidiariteitsband (onderdeel 6.2.2). De alternatieve waarderingsmethoden komen aan bod in hoofdstuk 8.

Naast voornoemde alternatieve waarderingsmethoden bestaan er methoden van waardebepaling die toepassing vinden in specifieke situaties. Dit betreft de waardebepaling van goederen geplaatst onder een bijzondere regeling en de waardebepaling van aan bederf onderhevige goederen.2 Gelet op de reikwijdte van het onderhavige onderzoek, ga ik hier verder niet op in.