5.4.6 Tussenconclusie

De door Nederland gesloten bilaterale verdragen verschillen sterk. Veel verdragen zijn OESO-conform maar met name de in dit hoofdstuk beschreven verdragen wijken af van het OESO-modelverdrag. De verdragen met Canada en de Verenigde Staten staan op zich. Het verdrag met Canada kent een verrekenbare bronlandheffing die overeenkomt met bronheffing over inkomsten uit dividend en interest. Veel van de verdragen die Nederland sinds dit millennium sluit, wijken af van de OESO-standaard omdat een subject to decent tax bepaling is opgenomen. Dit betekent dat de mate van belastingheffing in het woonland van invloed is op de toekenning van het heffingsrecht aan het bronland dan wel woonland. Deze verdragen wijzen het heffingsrecht over pensioenuitkeringen toe aan het bronland indien het woonland niet voldoende heft. Recenter gesloten zijn de verdragen met het Verenigd Koninkrijk en Duitsland. In het verdrag met het Verenigd Koninkrijk is het verschil tussen particulierpensioen en overheidspensioen opgeheven en resteert een woonlandheffing voor alle pensioenen met een mogelijke bijheffing en/of terugname door het bronland. Dat is deels in lijn met de NFV 2011. Het verdrag met Duitsland kent een bronlandheffing voor pensioenen van meer dan € 15.000 per jaar. Dit verdrag sluit daarmee het beste aan bij de NFV. Dat is vanwege het feit dat veel van de Nederlandse pensionado’s in Duitsland wonen gunstig voor de Nederlandse belastinginkomsten. De conclusie is dan ook dat de NFV zich langzamerhand daadwerkelijk vertaalt in de aanpassing van bilaterale verdragen. Echter, er is nog een lange weg te gaan.