10.7.8 Laat UWV alle schade vergoeden

Bij een onterechte loonsanctiebeslissing pleegt het UWV een onrechtmatige daad. Op basis daarvan kunnen zowel werkgever als werknemer schadevergoeding vorderen van het UWV. Bij een schadevergoeding aan de werknemer is aanvaardbaar dat het UWV voor de loonbetaling aansluit bij de gemiddelde periode dat een loonsanctie duurt, te weten afgerond tien maanden. Dat andere schadeposten niet voor vergoeding in aanmerking komen, is minder goed te begrijpen. Uiteraard zijn het verlies van ontslagbescherming, de eerdere start van de uitkeringsduur of het missen van mogelijke re-integratiekansen lastige schadeposten, maar juist daarvoor heeft de wet het schatten of begroten van schade mogelijk gemaakt. Bij een schadevergoeding aan de werkgever is eveneens een beperking opgenomen die niet goed te rijmen is met de onrechtmatigheid van de gedraging van het UWV. De schade van de werkgever wordt slechts vergoed tot grofweg tot 70% van het doorbetaalde loon. De werkgever kan onder omstandigheden verplicht zijn meer te betalen dan die 70%. Als die verplichting om meer te betalen voortvloeit uit de arbeidsovereenkomst dan is redelijk dat het bovenwettelijke deel niet door het UWV hoeft te worden vergoed. De werkgever had als contractspartij de vrijheid om dit niet overeen te komen.1 Is de werkgever lid van een werkgeversvereniging die een cao sluit met daarin een aanvullingsverplichting dan is het verband al wat verder verwijderd. Het lidmaatschap kan de werkgever dan verplichten tot betaling van meer dan 70% in het derde jaar, hoewel hij als individueel lid in de regel op zo’n verplichting niet of nauwelijks invloed kan uitoefenen. Geen invloed heeft de ongebonden werkgever die op basis van algemeenverbindendverklaring van een cao aan doorbetaling is gebonden. Ten minste voor deze laatste categorie geldt dat de verplichting tot vergoeding van de volledige schade door het UWV redelijk zou zijn.