Einde inhoudsopgave
Rechten van polishouders bij portefeuilleoverdracht, juridische fusie en juridische splitsing door verzekeraars (O&R nr. 148) 2024/9.3.4
9.3.4 Samenwerking Prudential Regulation Authority en Financial Conduct Authority
mr. A.M.M. Menken, datum 01-01-2024
- Datum
01-01-2024
- Auteur
mr. A.M.M. Menken
- JCDI
JCDI:ADS949793:1
- Vakgebied(en)
Verzekeringsrecht (V)
Voetnoten
Voetnoten
Annex 1 section 15 PRA/FCA Memorandum of Understanding, p. 30.
PRA Statement of Policy, p. 3: “The PRA will consult with the FCA both at the outset and throughout the insurance business transfer process.”; FCA Handbook 18.2.1A.
Section 109 subsection 4(a) FSMA.
Section 109 subsection 4(b) FSMA.
FCA Guidance 22/1, p. 22-33.
FCA Guidance 22/1, p. 26 “We will also expect the IE to review and give their opinion on administrative changes affecting Policyholders and claimants. Here we expect the IE to include: (…) Policy service level – we expect the IE and the firms not only to have consideration of the impact on Policyholder service levels due to changes in services or service providers specifically contemplated by the proposed transfer, but also to consider the possible risks associated with the transfer that may impact service levels. For example, the risk that the transferee may change services or service providers to align with its broader offering, or risks associated with the migration of systems or services. We expect IEs to consider whether changes in service levels, provision and migrations could lead to consumer harms and what could be done to mitigate those risks. We expect IEs to consider whether there are differences in the identification of customers in vulnerable circumstances. In relation to migration of systems or services we expect to see a sufficiently detailed report of the possible impact.” In dit citaat wordt met ‘IE’ de ‘independent expert’ bedoeld. Blijkens pagina 2 van annex 2 behorende bij deze FCA Finalised Guidance 22/1 hebben respondenten tijdens de consultatie van dit document aangegeven dat zij meenden dat de taak van de onafhankelijke deskundige werd opgerekt buiten het gebied waarop hij deskundig zou moeten zijn. Daarop reageert de FCA door te stellen: “Our focus on customer service standards has always been present but we have found that we have increasingly had to challenge Independent Experts to demonstrate more thoroughly how they have satisfied themselves that there will no material adverse impact.” De FCA vervolgt dan met de opmerking dat als de deskundige zelf niet genoeg kennis heeft op dit terrein, dat hij dan maar moet inhuren.
Zie voetnoot 89.
Zie hoofdstuk 9.3.3 van dit onderzoek.
FCA Finalised Guidance 22/1, p. 15 “There should also be no ambiguity about the liabilities that are being transferred with the business. Where all the insurance business is being transferred, and the Transferor will be applying to cancel its regulatory permissions following the transfer, we expect all liabilities to be transferred. We have seen for example, references to the transfer of ‘all liabilities whatsoever’ with liabilities being ‘present or future, actual or contingent’.”
Section 110 subsection 1 en 2 FSMA; Annex 1 section 20 PRA/FCA Memorandum of Understanding, p. 31.
Annex 1 section 15 PRA/FCA Memorandum of Understanding, p. 31. In de FCA Finalised Guidance 22/1 (p.1) merkt de FCA op dat hij commentaar zal geven in het kader van de uitoefening van zijn taak als gedragstoezichthouder: “The views we give to the Court are based on our assessment of the Part VII transfer against our own statutory objectives, which are separate to the PRA’s statutory objectives.” Het commentaar van de FCA zal dus gericht zijn op consumentenbescherming. Het kan dus gaan om ander commentaar dan dat door de PRA als prudentieel toezichthouder wordt gegeven.
FCA Finalised Guidance 22/1, p. 18.
De PRA en de FCA hebben onderling afgesproken dat de PRA de leiding heeft bij het toezicht op een portefeuilleoverdracht.1 Desalniettemin heeft ook de FCA in het proces een belangrijke rol. Gedurende het gehele proces houdt de PRA contact met de FCA.2 Er is niet volstaan met het vastleggen van dit algemene uitgangspunt in de PRA Statement of Policy die specifiek over portefeuilleoverdracht gaat. De FSMA en andere documenten bevatten óók bepalingen over specifieke momenten waarop de PRA de FCA moet consulteren. Zo moet de PRA de FCA om advies vragen voordat de PRA iemand voordraagt ter benoeming als onafhankelijke deskundige, of voordat de PRA diens benoeming goedkeurt.3 De PRA moet de FCA ook raadplegen over de eisen die de PRA in het geval van een portefeuilleoverdracht aan het desbetreffende deskundigenverslag wil stellen.4 Niet alleen de PRA is kritisch ten aanzien van de inhoud van het deskundigenverslag, de FCA is dat ook. De beoordeling van het deskundigenverslag door de FCA gaat (veel) verder dan een beoordeling van de hoofdlijnen. De FCA Finalised Guidance 22/1 beschrijft allerlei elementen van de toetsing.5 De FCA buigt zich onder meer over de teksten die over de gevolgen gaan voor groepen polishouders en welke groepen de deskundige in zijn verslag heeft onderscheiden. De FCA verwacht dat de deskundige kijkt naar alle aspecten die daarbij een rol kunnen spelen. Bijvoorbeeld óók naar de service die zij krijgen en naar de risico’s van de ‘migratie’ voor groepen polishouders naar de administratiesystemen van de verkrijger.6
Zowel de PRA als de FCA toetst de communicatie die over de portefeuilleoverdracht plaatsvindt. Advertentieteksten en de teksten van kennisgevingen aan polishouders behoeven de voorafgaande goedkeuring van de PRA. In het PRA/FCA Memorandum of Understanding hebben de PRA en FCA afgesproken dat de PRA deze teksten alleen goedkeurt na afstemming met de FCA.7 Blijkens de FCA Finalised Guidance 22/1 beschouwt de FCA de verplichting om kennisgevingen aan polishouders te versturen als een fundamenteel onderdeel van het proces van een portefeuilleoverdracht. De rol van de FCA ten aanzien van deze kennisgevingen valt daarom te omschrijven als zeer actief en kritisch.8
De FCA neemt overigens niet alleen een kritische houding aan ten aanzien van de communicatie over de portefeuilleoverdracht. De FCA is ook kritisch op de voorwaarden waaronder de portefeuilleoverdracht zal plaatsvinden (de ‘scheme’). In de ‘scheme’ wordt geregeld wat er precies wel of niet wordt overgedragen aan de verkrijgende verzekeraar. Nadat het High Court of Justice of England and Wales de ‘scheme’ in zijn uitspraak heeft goedgekeurd, is uit de ‘scheme’ en de uitspraak af te leiden wat precies wel of niet is overgedragen. In de FCA Finalised Guidance 22/1 gaat de FCA er daarom uitgebreid op in wat hij van de inhoud en de formulering van bijvoorbeeld de teksten over aansprakelijkheden in de ‘scheme’ verwacht. Zo blijkt een standpunt van de FCA dat in het geval dat een verzekeraar zijn gehele verzekeringsbedrijf overdraagt, er geen aansprakelijkheden mogen achterblijven bij een niet onder toezicht staande rechtspersoon.9
Zowel de PRA als de FCA heeft het recht om tijdens de hoorzitting van het High Court of Justice of England and Wales gehoord te worden.10 Zij kunnen ook voorafgaand aan de zitting schriftelijk advies indienen.11 Dit geldt zowel voor de ‘directions hearing’ als de ‘final court hearing’.12 Ook dat zal het onderling overleg en de samenwerking bevorderen.
Mijn conclusie is derhalve dat in het Verenigd Koninkrijk de rol van de FCA bij de overdracht van een verzekeringsportefeuille inmiddels (bijna) net zo belangrijk is als de rol van de PRA.