1.3 Hoofdstukken en deelvragen

Hoofdstuk 2 behandelt de internationale kaders van het ETS en toetst het ETS aan hogere EU-regelgeving en internationaal recht. De deelvraag luidt daarbij: Kan de Richtlijn ETS aan het UNFCCC, het Kyotoprotocol, VwEU, VEU en ander internationaal recht worden getoetst, en zo ja, voldoet de Richtlijn ETS aan de eisen die hieraan door deze regelgeving worden gesteld?

Hoofdstuk 3 behandelt de Nederlandse implementatiewet- en regelgeving. Daarbij wordt getoetst aan de eisen die aan deze implementatie worden gesteld in het EU-recht. Onderdelen die nauw verwezen zijn met de uitvoering (onderdeel III) worden in dit hoofdstuk buiten beschouwing gelaten. De deelvraag van dit hoofdstuk luidt: Waar in de Nederlandse wet- en regelgeving is de implementatiewetgeving voor het ETS terug te vinden? Is deze implementatie EU-conform?

Hoofdstuk 4 behandelt de kosteloze toewijzing en veiling van emissierechten. Daarbij wordt nagegaan of in de uitvoering van de toewijzing en veiling in strijd wordt gehandeld met het EU-recht. De deelvraag luidt: Welke toewijzingsmethoden worden in Nederland gehanteerd bij het toewijzen van emissierechten aan inrichtingen en vliegtuigexploitanten, en hoe verhouden de toewijzingsmethoden zich met de Richtlijn ETS en de artikelen 101-109 VwEU?

Hoofdstuk 5 behandelt de werking van het ETS register en de wijze waarop transacties daarbinnen plaatsvinden. Hiermee wordt dus tevens de levering van emissierechten behandelt. De deelvraag van dit hoofdstuk luidt: Hoe functioneert de handel in emissierechten binnen het EU-register waarin de emissierechten worden geregistreerd? Welke beperkingen vloeien er uit deze regelgeving voort voor de Nederlandse wetgeving en praktijk, en voldoet de Nederlandse wetgeving en praktijk aan deze beperkingen?

Hoofdstuk 6 behandelt de rechtsbescherming tegen besluiten genomen op grond van de ETS (implementatie) wet- en regelgeving. Ook worden hier mogelijke knelpunten in het licht van het eigendomsrecht behandeld. De deelvraag van dit hoofdstuk luidt: Biedt de Nederlandse rechtsbescherming, vanuit EU-perspectief bezien, ten aanzien van ETS aangelegenheden voldoende waarborgen, en wordt het eigendomsrecht van (vliegtuig)exploitanten door de handel in emissierechten niet teveel beperkt?

Hoofdstuk 7 behandelt de handhaving van het ETS in Nederland. In het hoofdstuk wordt besproken hoe in Nederland toezicht wordt gehouden op de (vliegtuig)exploitanten die deelnemen aan het ETS. Ook relevante EU-verordeningen komen in dit hoofdstuk aan bod. De deelvraag luidt: Op welke wijze wordt in Nederland toezicht gehouden op de naleving van de ETS-regelgeving? Leiden de handhavingsbevoegdheden in de praktijk tot een uitvoering van de richtlijn, die recht doet aan de inhoud van de richtlijn?

Hoofdstuk 8 behandelt de Nederlandse afstemming van de implementatiewet- en regelgeving inzake het ETS met de wet- en regelgeving ter implementatie van de Richtlijn IE. De deelvraag luidt: Hoe is de afstemmingsregeling als procedureel voorgeschreven in artikel 8 Richtlijn ETS en materieel voorgeschreven in artikel 9 Richtlijn IE in Nederland geïmplementeerd? Zorgt deze implementatie voor knelpunten?

Het onderzoek wordt afgesloten met Conclusies en Aanbevelingen (hoofdstuk 9). Hierin is tevens een samenvatting van de onderzoeksresultaten terug te vinden.