3.2.2 Art. 213f Fw

Naast art. 213aa Fw is ook art. 213f Fw van afdeling 11B van belang voor de faillietverklaring van een verzekeraar. Deze bepaling regelt de omzetting van de noodregeling naar het faillissement. De noodregeling kan neerkomen op een saneringsprocedure waarbij de portefeuille – al dan niet met korting op de rechten van verzekerden – wordt overgedragen aan een andere verzekeraar of op een liquidatieprocedure waarbij de portefeuille wordt geliquideerd. De noodregeling wordt vaak beschouwd als het voorportaal van het faillissement.1

Art. 213f lid 1 Fw bepaalt dat de rechtbank – nadat zij de noodregeling heeft uitgesproken – in afwijking van art. 1 Fw, de betreffende verzekeraar op verzoek van de bewindvoerders in staat van faillissement kan verklaren wanneer deze een negatief eigen vermogen heeft en het met de noodregeling te bereiken doel is verwezenlijkt of niet meer kan worden verwezenlijkt. Bij een negatief eigen vermogen is de omvang van de bezittingen kleiner dan die van de schulden. Er is dan sprake van een solvabiliteitsprobleem. Solvabiliteit geeft immers aan in hoeverre de verzekeraar aan haar toekomstige verplichtingen kan voldoen.2