4.5.5 Conclusie

224. Voor zover dit kan worden beoordeeld — voorafgaand aan de richtlijn is de toets niet heel vaak toegepast — is ondanks deze nieuwe tournure de toetsingswijze grotendeels dezelfde gebleven. De toetsing van een beding beperkt zich, zowel voor als na de omzetting, vaak tot een vergelijking van het beding met het wettelijk kader, de zoektocht naar een symmetrische of compenserende bepaling in het contract en de toepassing van de `théorie de l'économie du contrat'. Deze laatste benadering vormt een iets minder abstracte toetsingswijze. In de Franse rechtspraak inzake oneerlijke bedingen speelt zij vooralsnog een ondergeschikte rol. Hoewel de 'oude' norm slechts betrekking had op het beding op zichzelf; werd bij de toepassing ervan door de rechter al aandacht besteed aan de rest en de strekking van de overeenkomst. Het belang van deze gezichtspunten is versterkt door de nieuwe definitie van de norm, die echter geen veranderingen teweeg heeft gebracht in de vrij abstracte wijze waarop de oneerlijkheidstoets wordt uitgelegd en toegepast.1 De komst van de lijsten zal het abstracte karakter van de toets verder doen toenemen.