5.8.3 Conclusie: de wisselwerking tussen de ambtshalve

342. De gevolgen van de ambtshalve toetsingspraktijk voor de uitleg van de norm zijn afhankelijk van de manier waarop de `illegality rules' worden toegepast. Toetst de rechter vaak contractsbedingen aan de hand van deze regels? En heeft hij het dan slechts op wettelijk verboden bedingen gemunt? Wat acht hij 'ex facie illegal'? Er is geen gepubliceerde jurisprudentie die een beantwoording van deze vragen toestaat. Het is evenwel duidelijk dat de inbedding van de oneerlijkheidstoets in de `illegality rules' om een categorie van apert oneerlijke bedingen vraagt. Wat maakt een beding apert oneerlijk behalve formai rules'? De `substantive reasoning'-methode past in tegenstelling tot de formai reasoning'-methode niet bij de ambtshalve toetsingspraktijk. Afhankelijk van de betekenis van deze praktijk zou het afgenomen belang van laatstgenoemde methode weer kunnen toenemen en zou de Engelse toets weer iets abstracter worden.

In Engelse juridische kringen ligt de nadruk bij de bespreking van het Océanoarrest sterk op de gevolgen voor (en mogelijke tegenstrijdigheid van dit arrest met) de verdeling van de bewijslast op grond van de richtlijn.1 De verdeling van de bewijslast bij de oneerlijkheidstoets wijkt af van de 'traditionele' verdeling van de bewijslast bij de toetsing van bedingen op 'onredelijkheid' naar Engels recht, die uit s. 11(5) UCTA 1977.2 De UTCCR 1999 bevatten immers geen grijze of zwarte lijst. De jurisprudentie van het HvJ betekent volgens Engelse juristen een (gedeeltelijke) terugkeer naar de 'gewone' situatie.3