2.2.4 Voor de curator ontoegankelijke gegevens

Het komt voor dat de gegevens van de schuldenaar niet toegankelijk zijn voor de curator.1 Dit kan verschillende oorzaken hebben. Ten eerste kan de gefailleerde zijn administratie of voor de administratie essentiële gegevens extern hebben opgeslagen, bijvoorbeeld bij een ICT-dienstverlener.2 In dat geval heeft de schuldenaar zijn verwerkingen uitbesteed aan een derde. De ICT-dienstverlener is dan verwerker en zal waarschijnlijk een verwerkersovereenkomst hebben gesloten met de schuldenaar. Wanneer deze derde zijn dienstverlening opschort of beëindigt, kan het zich voordoen dat noch de schuldenaar, noch de curator toegang heeft tot de (digitale) administratie.3 De curator heeft echter de mogelijkheid om te eisen dat een derde die de administratie van de schuldenaar onder zich heeft, hem een uitleesbare kopie ter beschikking stelt.4 In dat geval kan de curator de gegevens inzien en dus verwerken.

Zolang de curator de gegevens niet kan inzien en niet kan besluiten om die persoonsgegevens wel onder zich te krijgen of in te zien, is de curator geen verwerkingsverantwoordelijke. Hij kan namelijk niet het doel en de middelen van een eventuele verwerking bepalen en ook niet op een of andere manier de gegevens inzien. Zo is het denkbaar dat een bestuurder van de failliete rechtspersoon gegevens achterhoudt.5 In dat geval is het onmogelijk voor de curator om gegevens in te zien en te verwerken.6 Aangezien hij in dat geval niet het doel en de middelen van een – eventueel door de schuldenaar verrichte – verwerking bepaalt, is de curator niet aan te merken als een verwerkingsverantwoordelijke.7 Dit zou hooguit anders kunnen zijn wanneer de curator weet heeft van het achterhouden van gegevens. In dat geval kan hij ze opeisen.