2.5 Bedrijfswaarde als objectief en subjectief waardebegrip

Wanneer we vanuit deze paragraaf terugkijken op dit hele hoofdstuk dan kunnen we concluderen dat er sprake is van een zeker dualisme in het begrip bedrijfswaarde. Monod de Froideville1 signaleerde dit al in 1942. Het dualisme komt zowel in de objectieve als ook de subjectieve elementen van het begrip bedrijfswaarde tot uitdrukking. De bedrijfswaarde is op zichzelf genomen als een geobjectiveerd waardebegrip te beschouwen. In veel gevallen (zoals bijvoorbeeld bij de inbreng en de onttrekking van zaken aan het ondernemingsvermogen) is de bedrijfswaarde namelijk gelijk te stellen met de waarde in het economische verkeer. Het geobjectiveerde karakter blijkt ook uit het rechtsvermoeden dat de bedrijfswaarde geacht wordt gelijk te zijn aan de aanschaffingsprijs van het object (tenzij belanghebbende aannemelijk kan maken dat er sprake is van een miskoop). Ook de omstandigheid dat het bij bedrijfswaarde niet gaat om de individuele waarde van een goed maar de waarde van een goed als deel van de onderneming (going-concern) duidt op een objectief waardebegrip.

Subjectieve elementen doen pas hun intrede bij de daadwerkelijke bedrijfswaardebepaling aangezien de waarde van de onderneming door de (fictieve) koper dient te worden geschat. We kunnen onze ogen niet sluiten voor het feit dat aan het proces van schatten onherroepelijk subjectieve aspecten verbonden zijn. De subjectiviteit bij de bepaling van de bedrijfswaarde is terug te voeren op een opeenstapeling van ficties:

Summa sumarum: Aan het begrip bedrijfswaarde ligt een mengeling van objectieve en subjectieve elementen ten grondslag waarbij kan worden gesproken van een geobjectiveerd waardebegrip.