3.5.1 Inleiding

In de literatuur en jurisprudentie wordt soms ten onrechte opgemerkt dat het feit dat een crediteur de jaarrekening van de 403-maatschappij niet kan inzien, wordt ‘afgeruild’ tegen de aansprakelijkheid van de moedermaatschappij op grond van de 403-verklaring: aansprakelijkheid voor inzicht.1 Dit is echter te kort door de bocht. Het is belangrijk om de aansprakelijkheid van een moedermaatschappij op grond van de 403-verklaring niet op zichzelf te zien, maar als een onderdeel van de compensatie die een crediteur ontvangt omdat hij de jaarrekening van de 403-maatschappij niet kan inzien. Deze aansprakelijkheid is complementair aan de mogelijkheid die een crediteur heeft om de geconsolideerde jaarrekening van de moedermaatschappij in te zien.2

Dat de 403-aansprakelijkheid niet op zichzelf staat, is af te leiden uit drie onderdelen van de regeling van het groepsregime. Ten eerste wordt in art. 2:403 BW expliciet een koppeling gemaakt tussen de 403-aansprakelijkheid en het kunnen inzien van de geconsolideerde jaarrekening van de moedermaatschappij (§ 3.5.2). Ten tweede kan een moedermaatschappij de 403-verklaring intrekken en haar aansprakelijkheid onder voorwaarden beëindigen (§ 3.5.3). Tot slot is de 403-verklaring een eenzijdige verklaring van aansprakelijkheid, maar gelden er geen voorwaarden met betrekking tot de financiële positie van de moedermaatschappij (§ 3.5.4).