7.3.2.7 Normadressaat en overtrederschap

De normadressaat van de bepalingen die betrekking hebben op inrichtingen en installaties, waarnaar wordt verwezen in artikel 18.6a en 18.16a Wm (last onder dwangsom en bestuurlijke boete), is de drijver of exploitant van de inrichting respectievelijk installatie.1 De drijver of exploitant is daarmee ook de overtreder indien een van de bepalingen wordt geschonden, ook wanneer deze wordt gepleegd door een ander dan de drijver zelf.2 Verder kunnen ook personen die de overtreding medeplegen worden aangemerkt als overtreder.3 Ook de feitelijk leidinggevende, zoals een bestuurder/enig aandeelhouder kan onder omstandigheden als overtreder worden aangemerkt.4

Interessant is nog de situatie waarin een inrichting wordt overgedragen aan een derde persoon nadat een herstelsanctie is opgelegd aan de oorspronkelijke drijver. In een annotatie besteedt Michiels hier aandacht aan.5 De voorzieningenuitspraak van de voorzitter van de Afdeling betrof een situatie waarin voor bekendmaking van het besluit tot oplegging van een last onder dwangsom, de inrichting werd overgedragen aan een derde. De voorzitter van de Afdeling achtte dit besluit onzorgvuldig en schortte de werking van het besluit op.6 Michiels besteedt aandacht aan de vraag wat voor gevolgen een overdracht na de bekendmaking van een besluit tot oplegging van een last onder dwangsom, maar binnen de begunstigingstermijn zou moeten hebben. Volgens hem zou ook dan moeten volgen dat het besluit geen werking meer kan hebben voor de rechtsopvolger.7 Evident is dat de last onder dwangsom geen werking kan hebben voor de geadresseerde. Immers, deze heeft het niet meer in zijn macht om de overtreding te beëindigen.8 Met Michiels ben ik van mening dat in geval van een dergelijke overdracht een nieuw besluit tot oplegging van de last onder dwangsom bekend zal moeten worden gemaakt aan de nieuwe eigenaar. Immers, hij is anders ook geen normadressaat van het besluit. Middels artikel 18.1a lid 1 Wm jo 5: 18 Wabo is evenwel geregeld dat het bestuursorgaan kan besluiten dat het besluit ook gericht is aan de rechtsopvolgers van degene aan wie het besluit is opgelegd. Op deze wijze kan de hierboven beschreven problematiek van overdracht worden omzeild.