7.2.6 Afweging tussen de systemen

Uit de inventarisatie van mogelijke alternatieven blijkt dat de eerste methode (commerciële jaarrekening) afvalt, omdat deze niet voldoet aan de geformuleerde kwaliteitseisen. De beginselen van totaalwinst worden namelijk niet in acht genomen. De tweede methode (goed koopmansgebruik), is ook niet integraal toepasbaar bij een sfeerovergang. De keuzevrijheid van goed koopmansgebruik kan de hoogte van de totaalwinst bepalen en dat is naar mijn mening onwenselijk. Methode 4 (nacalculatie) betreft een oplossing voor één specifiek knelpunt van het huidige systeem en kan niet alle gesignaleerde knelpunten verhelpen.

Mijn voorkeur gaat daarom uit naar methode 3 (gemengd stelsel) of methode 5 (netto-voordeeltoerekening). Als gebruik wordt gemaakt van een gemengd stelsel (methode 3), waarbij voor de meest onredelijke situaties een uitzondering op waardering tegen waarde in het economische verkeer wordt gemaakt, worden veel knelpunten van het huidige systeem opgelost. Om de knelpunten op te lossen dient dit systeem verder te worden uitgewerkt en dienen er regels te worden geformuleerd voor de alternatieve waardering. Ditzelfde geldt voor de netto-voordeeltoerekening. Deze regeling moet uitgewerkt worden en er dient te worden bepaald welke voordelen tot de totaalwinst moeten worden gerekend. Als er regels zijn voor de toerekening, dan komt de fiscale waardering op de fiscale openingsbalans hieruit voort. Hoewel de insteek bij deze systemen anders is (toerekening voordelen versus waarderingsregels), liggen de systemen wel in elkaars verlengde en beschouw ik ze ook als complementair aan elkaar.

In de volgende paragraaf zal ik onderzoeken hoe de toerekeningsregels eruit zouden kunnen zien. Deze methode zal ik vervolgens in paragraaf 7.4 toetsen en daarbij ook aangeven hoe de waardering op de fiscale openingsbalans dient plaats te vinden.