3.2.3 Persoonlijke aansprakelijkheid voor de gevolgen van het wanbeleid

49. Text Lite Holding; Van den Berg II. Verzoekers tot cassatie in de procedure inzake Text Lite Holding hebben niet alleen geageerd tegen de vernietiging door de Ondernemingskamer van dechargebesluiten. Zij hebben eveneens aangevoerd dat de Ondernemingskamer niet bevoegd is een oordeel te geven over de verantwoordelijkheid van de individuele commissarissen voor het geconstateerde wanbeleid, omdat uit de samenhang van art. 2: 345 en art. 2: 355 BW volgt dat een onderzoeker wordt benoemd om een onderzoek in te stellen naar het beleid en de gang van zaken van de rechtspersoon en niet om het doen en nalaten van een natuurlijke persoon na te gaan, en dat het dan ook niet aangaat dat de Ondernemingskamer een belastend oordeel geeft over het functioneren en de taakuitoefening van de personen die de organen van de rechtspersoon bemannen. De Hoge Raad oordeelt dat ook deze cassatiemiddelen falen.1 Hij overweegt daartoe, onder verwijzing naar de beschikking inzake OGEM Holding, dat tot de doeleinden van de enquête onder meer behoren opening van zaken en de vaststelling van de verantwoordelijkheid voor mogelijk blijkend wanbeleid. Hoewel hierbij in de eerste plaats moet worden gedacht aan de verantwoordelijkheid van de onderscheiden organen, zal bij een zodanig onderzoek de beoordeling van de verantwoordelijkheid van een orgaan niet altijd los gezien kunnen worden van de individuele verantwoordelijkheid van de personen, die het orgaan uitmaken: ‘In zijn algemeenheid kan dan ook niet gezegd worden dat een enquête zich niet kan uitstrekken tot een onderzoek naar het functioneren van de personen die de rechtspersoon doen optreden.’ (rechtsoverweging 4.1.1). Het voorgaande speelt met name indien verzoeken tot het treffen van voorzieningen op de voet van art. 2: 356 BW en/of tot kostenverhaal (art. 2: 354 BW) zijn ingediend. De Ondernemingskamer zal de uitoefening van deze bevoegdheden moeten motiveren, hetgeen meebrengt dat zij, naar omstandigheden, zal moeten oordelen over het functioneren van individuele bestuurders en commissarissen (rechtsoverweging 4.1.2): ‘Het oordeel van de Ondernemingskamer dat verzoekers tot cassatie op bepaalde punten verantwoordelijk waren voor het geconstateerde wanbeleid, moet in dat licht worden gezien. Anders dan de middelonderdelen impliciet betogen, c.q. direct stellen, heeft de Ondernemingskamer daarmee niet een oordeel gegeven over de persoonlijke aansprakelijkheid van de verzoekers voor de gevolgen van het geconstateerde wanbeleid, welk oordeel overigens buiten de bevoegdheid van de Ondernemingskamer zou vallen.’ (rechtsoverweging 4.1.3)