Een Nederlandse personenvennootschap met beperkte aansprakelijkheid: wenselijk?
Einde inhoudsopgave
Een Nederlandse personenvennootschap met beperkte aansprakelijkheid (IVOR nr. 81) 2011/4.7.3:4.7.3 Introductie van de LLP in de andere staten
Een Nederlandse personenvennootschap met beperkte aansprakelijkheid (IVOR nr. 81) 2011/4.7.3
4.7.3 Introductie van de LLP in de andere staten
Documentgegevens:
mr.drs. I.S. Wuisman, datum 13-01-2011
- Datum
13-01-2011
- Auteur
mr.drs. I.S. Wuisman
- JCDI
JCDI:ADS396738:1
- Vakgebied(en)
Ondernemingsrecht / Rechtspersonenrecht
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Vermeulen, E.P.M. (2003), supra noot 39, blz. 106.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Na de introductie van de LLP in Texas ontstonden er problemen bij de erkenning van de rechtsvorm. Doordat Texaanse advocatenkantoren in verscheidene staten werkten die geen eigen LLP-vorm hadden en deze staten niet verplicht waren de vreemde LLP te erkennen, konden de vennoten van deze kantoren (onbeperkt) aansprakelijk gesteld worden in deze staten. De problemen vormden een sterke prikkel voor de beroepsbeoefenaren om andere staten ervan te overtuigen om ook een LLP-regeling op te nemen in het vennootschapsrecht, of op zijn minst de LLP's uit een andere staat te erkennen. Deze lobbyactiviteiten hebben ertoe geleid dat de LLP zich zeer snel heeft verspreid van 2 staten in 1992, tot alle 50 staten en het District van Columbia in 2001.
Tijdens de bespreking van de nieuwe versie van de UPA in 1992 waren er dus nog maar twee staten die de LLP hadden opgenomen in hun wetgeving. Er werd door de NCCUSL daarom weinig aandacht besteed aan deze nieuwe vorm. Hier kwam verandering in toen de verspreiding van de vorm aangewakkerd werd door de jurisdictionele competitie. De NCUSSL heeft uiteindelijk nieuwe bepalingen betreffende de aansprakelijkheid van vennoten in de LLP aan de RUPA 1994 toegevoegd, dat vervolgens resulteerde in de Revised Uniform Partnership Act 1997. Naar aanleiding van RUPA 1997 is door een werkgroep van de American Bar Association een Prototype Limited Liability Partnership Agreement ontwikkeld. RUPA 1997 werd opgesteld nadat bijna alle staten al een LLP-regeling in hun wetgeving hadden opgenomen, en heeft daardoor weinig invloed gehad op het wetgevingsproces zelf. De LLP-regelingen zijn daarom per staat verschillend, maar de meeste jurisdicties hebben hun personenvennootschapsrecht op dezelfde beginselen en ideeën gebaseerd.1 Ondanks de verschillen in de statelijke LLP-regelingen, spreek ik bij de uiteenzetting van de vormgeving van de LLP soms over 'de LLP'. Ik verwijs daarmee naar de voornaamste invulling van de LLP-bepalingen door diverse staten, of naar de invulling die RUPA 1997 daaraan heeft gegeven.