8.4.3.1 Het Fijn van Draat-arrest

In 1933 wees de Hoge Raad alsnog de mogelijkheid af om toekomstige vorderingen bij voorbaat te cederen. In het Fijn van Draat q.q./Crediet- Maatschappij De Nederlanden-arrest heeft het college geoordeeld dat een vervreemder slechts bestaande vorderingen kon overdragen.1 De Hoge Raad overwoog onder meer dat een eigendomsoverdracht ‘slechts denkbaar en dus rechtens slechts mogelijk is, indien de vordering bij het aangaan der akte van overdracht reeds bestaat.’ Volgens het college bestond een vordering, ‘indien zij haar onmiddellijken grondslag vindt in een rechtsverhouding, waarin hij, die de vordering overdraagt, dan reeds tot den schuldenaar staat.’ Op die manier bestonden nog niet verschenen loonvorderingen en kon een vervreemder ze overdragen.2