Einde inhoudsopgave
Open normen in het Europees consumentenrecht (R&P nr. CR4) 2011/9.2.2
9.2.2 De handhaving van het handelspraktijkenrecht
mr.drs. C.M.D.S. Pavillon, datum 31-08-2011
- Datum
31-08-2011
- Auteur
mr.drs. C.M.D.S. Pavillon
- JCDI
JCDI:ADS493660:1
- Vakgebied(en)
Verbintenissenrecht (V)
Voetnoten
Voetnoten
Calais-Auloy en Steinmetz 2006, nr. 126. Op het gebied van de reclamepraktijken is het Bureau de vérification de la publicité opgericht. De door dit bureau vervaardigde richtlijnen kunnen echter niet worden afgedwongen.
Montfort 2003, p. 2-3 en 7.
De onwetendheid van de consument t.a.v. zijn rechtspositie en zijn neiging om te zwichten voor een aanmaning van de malafide handelaar verklaren het belang van strafrechtelijke sancties: Calais-Auloy en Steinmetz 2006, nr. 108.
De civielrechtelijke implicaties van het verbod op `inertia selling' zijn bijv. geregeld in art. L.122-3 C.conso.
De algemene informatieverplichting uit art. L.111-1 C.conso. is in de Code de la consommation nader uitgewerkt in specifieke bepalingen waaraan strafrechtelijke sancties zijn gekoppeld. De strafrechtelijke gevolgen van `inertia selling' zijn in de Code pénal opgenomen (art. R.635-2).
De strafrechter kan de getroffen consument schadevergoeding toewijzen. Teneinde contractuele remedies in te kunnen roepen dient hij zich evenwel alsnog tot de civiele rechter te wenden.
561. Van zelfregulering is in Frankrijk nauwelijks sprake1 Gedragscodes spelen een ondergeschikte ro1.2 Hierna zal eerst op de civielrechtelijke en ten tweede op de strafrechtelijke handhaving van de bepalingen ter bestrijding van 'oneerlijke' praktijken worden ingegaan. Civielrechtelijke, bestuursrechtelijke en strafrechtelijke sancties gaan hand in hand om, naast reparatie voor de consument, ook een preventief en afschrikwekkend effect te bewerkstelligen.3 De civielrechtelijke pijler wordt ondersteund door de eerdergenoemde algemene bepalingen uit de Code civil waaraan de individuele consument bescherming kan ontlenen. Deze pijler bevat ook op specifieke gedragingen gerichte bepalingen in de Code de la consommation, die de individuele consument van contractuele remedies voorzien.4 Strafrechtelijke sancties zijn verspreid over de Code de la consommation en de Code pénaL5
De individuele consument kan zelfstandig actie ondernemen door een civiele procedure te starten of door aangifte te doen bij de 'procureur de la République', bijvoorbeeld in geval van een `abus de faiblesse' .6 Een consument die meent met misleidende reclame te maken te hebben, kan ook een klacht indienen bij de Direction Générale de la Concurrence, de la Consommation et de la Répression des Fraudes (DGCCRF). Deze toezichthouder verricht onderzoek en wanneer hij tot de conclusie komt dat sprake is van misleidende reclame, stapt hij naar de 'procureur de la République'. De strafrechtelijke toetsing is gebaseerd op het door de DGCCRF verrichte onderzoek en de daaruit gebleken feiten worden afgewogen tegen het verweer van gedaagde. De DGCCRF heeft ruime bevoegdheden aangaande een breed scala aan bepalingen en kan zelfstandig `mesures de police administrative' opleggen dan wel de 'procureur de la République' of de civiele rechter (verbodsprocedure) inschakelen. Consumentenorganisaties spelen tot slot een belangrijke rol bij de collectieve handhaving van het handelspraktijkenrecht.
Vraag is of bij de keuze voor een wijze van handhaving ook voor een combinatie van individuele en collectieve rechtspraak en van civielrechtelijke en strafrechtelijke sancties is gekozen.