Einde inhoudsopgave
Bundeling van omgevingsrecht (R&P nr. SB5) 2012/1.2.2.1
1.2.2.1 Algemeen
Mr. J.H.G. van den Broek, datum 01-12-2012
- Datum
01-12-2012
- Auteur
Mr. J.H.G. van den Broek
- JCDI
JCDI:ADS362273:1
- Vakgebied(en)
Ruimtelijk bestuursrecht (V)
Milieurecht (V)
Omgevingsrecht (V)
Voetnoten
Voetnoten
Commissie Bocken, Voorontwerp Decreet Milieubeleid 1995.
Bundesministerium für Umwelt c.a., Umweltgesetzbuch (UGB-KomE) 1998.
Zie par. 3.7 over de kanttekeningen die Verschuuren vanuit rechtsstatelijk en democratisch oogpunt plaatst bij deze formule: een wetenschappelijke commissie doet het voorbereidende werk, de wetgever stelt vast.
ECWM, Buitenlandse inspiratie voor de Wet milieubeheer 2003, p. 4, 6, 38 en 137-138.
Rehbinder, Kodifikation des Umweltrechts in Europa - Rechtsvergleichende Betrachtungen 2010, p. 89.
Er zijn ook voorbeelden van bundeling buiten Nederland. Zo werd in 1995 het Voorontwerp Decreet Milieubeleid1 gepubliceerd en is in Duitsland gepoogd om een Umweltgesetzbuch2 tot stand te brengen. Hierna is van beide ontwerpen een korte toelichting en een verkorte inhoudsopgave opgenomen teneinde een globale indruk te geven van de geregelde onderwerpen. Beide ontwerpen zijn tot stand gebracht onder leiding van vooraanstaande wetenschappers op het gebied van het omgevingsrecht.3 Ook binnen de Europese Unie zijn voorbeelden van bundeling te noemen.
De ECWM constateerde eind 2003 dat de integratie van de milieuwetgeving in Vlaanderen, Duitsland, Denemarken, Zweden en Engeland niet veel verder is ontwikkeld dan in Nederland. Alleen in Zweden is bijna alle milieuregelgeving in brede zin (dus inclusief bijvoorbeeld natuur, ontgrondingen, gmo's, waterwerken) in één milieuwetboek terechtgekomen. Maar ook hier is volgens de EcWM van materiële integratie nauwelijks sprake. De verschillende onderdelen staan betrekkelijk los van elkaar. Systematisering van de milieuregelgeving en (mede daardoor) vereenvoudiging van wetgeving is een van de belangrijkste motieven voor het vervangen van een groot aantal wetten en besluiten door een geringer aantal. In de meeste landen gaat het om de 'grijze' milieuwetten, maar natuur valt meestal onder het milieubegrip. In Zweden en het voorstel voor een Umweltgesetzbuch in Duitsland is natuurbeschermingswetgeving geheel geïntegreerd in de (brede) milieuwetgeving.4
Rehbinder schrijft: 'Seit den frühen Siebziger Jahren hat die Herausbildung der Umweltpolitik als separates Politikfeld zu intensiver Umweltgesetzgebung ge-führt. (. ) Die Umweltrechtsentwicklung ist sowohl auf nationaler als auf EG-Ebene Schritt für Schritt und in recht unkoordinierter Form verlaufen. Die Folge ist, dass das Umweltrecht in der Regel eine reichlich amorphe und fragmentierte Ansammlung von Gesetzen, Verordnungen und Verwaltungsbestimmungen, EG-Verordnungen und Richtlinien sowie zugehörigem Fallrecht darstellt. (...) Als Reaktion auf die wenig zufrieden stellende Situation hat man in zahlreichen europaischen Staaten die Möglichkeit einer Kodifikation des Umweltrechts diskutiert und sie zum Teil auch verwirklicht.'5