7.5 Samenvatting

De wijze waarop de eigendom van netten in de openbare registers wordt geregistreerd is door de kabelarresten veranderd. Voorheen werden (alleen) de opstalrechten en BP-rechten geregistreerd waardoor indirect (de ligging van) netten waren (was) te achterhalen in de openbare registers. Na de kabelarresten kon een net in eerste instantie worden geregistreerd door middel van het noemen van alle doorsneden percelen in de akte van overdracht. Door introductie van de mogelijkheid tot inschrijving van een nettekening werd de procedure voor inschrijving een stuk eenvoudiger. De netwerktekening specificeerde het net en door middel van verwijzingspercelen en het noemen van de kadastrale aanduiding van deze verwijzingspercelen was het net traceerbaar in de openbare registers. Nadat het Kadasterbesluit werd gewijzigd in de zin dat aan netten een aparte kadastrale aanduiding kan worden toegekend is de procedure van registratie van netten nog meer verbeterd en is het noemen van de verwijzingspercelen ook niet meer noodzakelijk. Voor registratie van netten is het perceel als eenheid (van registratie) verlaten en is door de nieuwe methode van registratie een start gemaakt met een 3D registratie. Beslag leggen op niet-geregistreerde netten is ook op een relatief eenvoudige manier te bewerkstelligen. Door middel van het noemen van tenminste één doorsneden perceel wordt aan een beslagen net ambtshalve een netwerkaanduiding toegekend waardoor het alsnog kenbaar is (wordt) in de openbare registers. Het leggen van beslag op een niet-geregistreerd net brengt wel de nodige risico's met zich. Immers wanneer blijkt dat het bedoelde net niet het genoemde perceel doorkruist, zal het beslag niet kleven en zal het net ook niet als verhaalsobject kunnen worden gebruikt.

In dit hoofdstuk is tevens ingegaan op de rol van het Kadaster — door de jaren heen bij een mogelijke centrale registratie van netten. Door invoering van de Wion heeft het Kadaster een nieuwe rol gekregen ten behoeve van het veilig graven. In het informatie-uitwisseling proces tussen gravers en leidingbeheerders treedt het Kadaster op als intermediair. De verschillen tussen de registratie van de eigendom van netten en de geproduceerde liggingsgegevens in het kader van de Wion zijn thans nog redelijk groot, maar mogelijkerwijs zullen of kunnen beide registraties op termijn naar elkaar toegroeien zodat één centrale registratie van netten, dus inclusief de eigendomsgegevens en de gedetailleerde liggingsgegevens zal ontstaan. Een dergelijke centrale registratie van netten zal een goed hulpmiddel zijn voor de ondergrondse ordening, wat in een druk bebouwd Nederland geen overbodige luxe zal zijn.