Toegang tot het recht bij massaschade
Einde inhoudsopgave
Toegang tot het recht bij massaschade (R&P nr. 150) 2007/3.7.0:3.7.0 Introductie
Toegang tot het recht bij massaschade (R&P nr. 150) 2007/3.7.0
3.7.0 Introductie
Documentgegevens:
mr. I.N. Tzankova, datum 30-03-2007
- Datum
30-03-2007
- Auteur
mr. I.N. Tzankova
- JCDI
JCDI:ADS600718:1
- Vakgebied(en)
Verbintenissenrecht (V)
Burgerlijk procesrecht (V)
Verzekeringsrecht (V)
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Hodges 2001, p. 182.
Legel Aid Board, A New Approach to Funding Civil Cases, 1999, par. 6.5, Hodges 2001, p. 182-3.
Lord Chancellor' s Department, Community Legal Service Fund: Funding Priorities (2 februari 2000), Hodges 2001, p. 178.
Hodges 2001, p. 135-6.
CJC-rapport, p. 12, aanbeveling 14.
Hodges 2001, p. 136-8, Collins 2005, p. 230 voor de nadelen van rechtsbijstandverzekeringen in multi-party acties.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Er zijn verschillende financieringsbronnen van multi-party actions die soms ook gecombineerd kunnen worden ingezet. De belangrijkste twee die hierna uitgebreider worden behandeld zijn de conditional fee agreements (cfa' s) en de toevoegingen via de gefinancierde rechtsbijstand (ofwel via de CLS).1 Deze twee financieringsbronnen vertonen samenhang en vormen in een zekere zin een geheel. Een leidend beginsel bij de beoordeling van een toevoegingsverzoek is namelijk dat een zaak die via 'private financieringsbronnen', met name een cfa, kan worden gefinancierd, niet in aanmerking komt voor toevoeging.2 Omdat de publieke middelen schaars zijn, wordt bij de beoordeling van toevoegingsverzoeken prioriteit gegeven aan de bescherming van de belangen van kinderen en van grondrechten en aan het optreden tegen huiselijk geweld.3
Een financieringsbron die hier buiten beschouwing blijft, is de rechtsbijstandsverzekering. De voordelen daarvan, vooral met het oog op het kostenaspect, worden in de praktijk niet ten volle benut. Veel mensen zijn zich niet bewust van het feit dat ze over een dergelijke verzekering beschikken, terwijl belangenbehartigers vaak nalaten om daarnaar te informeren.4 Eén van de aanbevelingen van de Civil Justice Counsel is om het sluiten van dergelijke verzekeringen te stimuleren.5 Aan de andere kant kennen dergelijke verzekeringen ook nadelen, die ze minder aantrekkelijk maken voor multi-party acties. Rechtsbijstandsverzekeringen hebben vaak maar een beperkte dekking. Inroeping van de verzekering is bovendien afhankelijk gesteld van een inhoudelijke haalbaarheidstoets en van een kosten-batentest. Onduidelijk is of, en zo ja, hoe daarbij rekening kan worden gehouden met eventuele schaalvoordelen van een GLO. Voorts is het onzeker door wie de test moet worden uitgevoerd en of de kosten daarvan door de verzekering worden gedekt. Ook kunnen meningsverschillen rijzen tussen de verzekeraar en de verzekerde over de advocaatkeuze of de te volgen processtrategie. In het kader van multi-party acties zou dat vaker kunnen voorkomen.6