11.3.3.2 Weigeren medewerking is niet altijd gunstig voor de verdachte

De verdachte die weigert hem (mogelijk) belastende verklaringen of belastend materiaal te verstrekken, is niet per se beter af dan de meewerkende verdachte.1 De zaak John Murray illustreert dat de weegschaal ook naar de andere kant kan uitslaan. Daarin had de Ierse nationale rechter uit klagers weigering om te verklaren negatieve bewijsgevolgen verbonden. ’s Hofs oordeel in deze zaak dat geen sprake was van schending van het zwijgrecht, steunde onder meer op de overweging dat het niet aan hem is om te speculeren over de vraag of op grond van de Ierse nationale wetgeving conclusies mogen worden verbonden aan het zwijgen van de betrokkene, wanneer die na zijn eerste (weigerachtige) verhoor zou hebben besloten om (alsnog) te verklaren tegenover de politie of om tijdens de strafzitting bewijs te verstrekken of getuigen op te roepen. Het is evenmin aan het Hof om te speculeren over de vraag of de mogelijkheid dat dergelijke conclusies worden getrokken, verklaart waarom klager door zijn advocaat was geadviseerd te zwijgen.2 Wel is het zo dat Murray alle schijn tegen zich had. Er was sprake van een situatie die vroeg om uitleg (‘clearly call for an explanation’).3