2.3.3 Het risicobeginsel als uitwerking van distributieve rechtvaardigheid

Het risicobeginsel is moeilijk te definiëren, omdat het gaat om een negatief begrip.1 Het begrip wordt gedefinieerd door het af te zetten tegen het schuldbeginsel.2 Dit is te kort door de bocht.3 Het schuld- en risicobeginsel zijn twee “ongelijksoortige grootheden”.4 Het risicobeginsel geeft slechts aan dat het rechtvaardig is om in bepaalde gevallen aansprakelijkheid aan te nemen, ongeacht of schuld aanwezig is of niet.5 Voor een nadere rechtvaardiging moet worden teruggegrepen op andere beginselen.6 Het risicobeginsel is daarom eigenlijk een vergaarbak voor uiteenlopende rechtvaardigheidstheorieën en -beginselen.7 Ik bespreek deze verschillende theorieën en beginselen in paragraaf 2.4.3. Op grond van de risicogedachte moet ingeval van schade gezocht worden naar de persoon die het beste de schade kan dragen. Toedeling van de schade geschiedt dus niet op basis van de verwijtbaarheid van de handeling, maar op basis van andere overwegingen, zoals bijvoorbeeld de draagkracht of de risk spreading capacity van partijen.8 Vanwege deze focus op de rechtvaardige verdeling van risico’s, kan het risicobeginsel beschouwd worden als uitwerking van distributieve rechtvaardigheid.9