3.3.1 Inleiding

In deze paragraaf bespreek ik de heersende leer ten aanzien van de Leistungskondiktion. Deze bespreking is voor dit proefschrift van belang omdat voor het Nederlandse recht een vergelijkbaar begrip betaling in de zin van artikel 6:203 BW (en voor artikel 1395 OBW) is verdedigd door Scheltema.1 Zowel voor het Duitse als het Nederlandse recht is betoogd dat in meerpartijenverhoudingen wenselijke resultaten kunnen worden bereikt aan de hand van een dergelijk betalingsbegrip. Voordat ik (in paragraaf 6) kan onderzoeken of het Leistungsbegrip voldoet in meerpartijenverhoudingen, dient te worden uitgelegd wanneer sprake is van een Leistung (deze paragraaf), wanneer juist niet (paragraaf 4) en welke verweren – ook in meerpartijenverhoudingen – kunnen worden gevoerd die betrekking hebben op de omvang van de vordering (paragraaf 5).

In deze paragraaf bespreek ik allereerst de gangbare definitie van het begrip Leistung. Daaruit blijkt dat alleen sprake is van een Leistung als een prestatie wordt verricht met een bepaalde bedoeling. Niet alle bedoelingen waarmee een prestatie kan worden verricht zijn relevant. Daarom bespreek ik vervolgens welke doelen met een Leistung kunnen worden nagestreefd.