5.3.2 De tekst van de Bipar regels

Zoals gezegd, zijn de Bipar regels een zelfregulerend kader dat de makelaar in acht dient te nemen als hij een risico bij meerdere verzekeraars plaatst.1 Aan de zelfregulering gaat een korte toelichting vooraf en wordt de achtergrond van de totstandkoming geschetst. Teneinde een volledig beeld te geven, citeer ik hieronder de (Engelstalige) tekst van de regels:

In de toelichting op de regels wordt eerst de achtergrond uiteengezet. In de kern komen de regels erop neer dat moet worden gewaarborgd dat een risico tegen de meest competitieve voorwaarden wordt verzekerd en daarmee het belang van de klant wordt gediend. Het gebruik van de BTC clausulering wordt als strijdig daarmee beschouwd. Daarom bevat het vierde principe de regel dat een makelaar dergelijke clausuleringen niet moet accepteren.4 Uit dat principe volgt immers met zoveel woorden dat als een risico bij een leidende verzekeraar en volgende verzekeraars wordt ondergebracht op basis van dezelfde contractvoorwaarden de premie van één of meer van de verzekeraars, die reeds hebben getekend, niet mag worden verhoogd als een bij het completeren van de dekking blijkt dat een verzekeraar een hogere premie wenst.

De zelfregulering beoogt – zo blijkt uit de toelichting gegeven onder punt C – de keuze van de klant voorop te stellen en premie-aanpassingen (premium alignment) tussen de verzekeraars die betrokken zijn bij coassurantie niet als automatische plaatsingsstrategie te gebruiken. Dit komt in Principe 1 tot uitdrukking in het specificeren van de behoefte van de klant. Daarbij behoort ook het in Principe 2 genoemde adviseren over de verschillende manieren waarop een risico kan worden verzekerd en de relatieve voordelen van de verschillende plaatsingsopties (100% plaatsing bij een verzekeraar, of het plaatsen bij meerdere verzekeraars). Van belang is verder dat in Principe 3 is opgenomen dat er verschillende opties zijn om een risico bij meerdere verzekeraars onder te brengen. Het verschil tussen de (op nootniveau) in de zelfregulering aangehaalde procedures is het onderhandelen met de volgende verzekeraar over de prijs. Er is daarbij de keuze tussen het uitnodigen van de volgverzekeraar deel te nemen tegen dezelfde prijs als die is afgesproken met de leider, mits die volgverzekeraar de gelegenheid wordt geboden om een andere prijs te noemen, en de optie om tot verschillende premies met de volgende verzekeraars te komen middels afzonderlijke onderhandelingen (iedere verzekeraar krijgt een eigen premie). Juist deze laatste mogelijkheid wordt ook wel aangeduid als het sluiten op basis van een ‘Bipar-polis’. Ik besprak dat eerder onder 5.2.1.3. Een laatste aspect dat ik noem, is dat het tot de verantwoordelijkheid van de makelaar behoort om waakzaam te zijn op mogelijk mededingingsbeperkend gedrag van de verzekeraars die een offerte uitbrengen. In Principe 3 staat dat verzekeraars onafhankelijk van elkaar het risico dienen te beoordelen. Dat impliceert dat zij hun marktgedrag/biedingen niet onderling mogen afstemmen. Ik kom daarop terug onder 5.4.