6.1 Inleiding

In dit hoofdstuk wordt in algemene zin ingegaan op het bepalen van de douanewaarde onder het DWU. In dat kader komen allereerst de waarderingsmethoden en de onderlinge subsidiariteitsband tussen de waarderingsmethoden aan bod (onderdeel 6.2). Voornoemd onderdeel vormt daarmee een opmaat voor een diepgaandere bespreking van de transactiewaarde van de ingevoerde goederen in hoofdstuk 7 en de alternatieve waarderingsmethoden in hoofdstuk 8. Daaropvolgend wordt ingegaan op de rechten en verplichtingen die douaneautoriteiten en aangevers hebben bij het waarderen van de goederen (onderdeel 6.3). Voorts komen de vereenvoudigde aangifte en faciliteiten aan bod die het DWU biedt voor het geval de aangever op het moment van invoer niet beschikt over de (definitieve) douanewaarde van de ingevoerde goederen en/of vooraf zekerheid wil krijgen over de (wijze waarop de) douanewaarde (tot stand komt), waaronder begrepen de forfaitaire waarde vaststelling op grond van artikel 73 DWU, het verstrekken van inlichtingen op grond van artikel 14 DWU en de bindende waarde-inlichting (BWI) op grond van artikel 35 DWU (onderdeel 6.4). De wijze van valutaomrekening komt daarna aan de orde (onderdeel 6.5), gevolgd door de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen (onderdeel 6.6). Laatstgenoemde onderwerpen kunnen onafhankelijk van de aangewende waarderingsmethode ter vaststelling van de douanewaarde van belang zijn. Dit hoofdstuk wordt afgesloten in onderdeel 6.7 met de beantwoording van de volgende deelvraag: