2.3.2 Het primaire unierecht

Het primaire unierecht wordt in de eerste plaats gevormd door de verdragen, zoals het VEU, het VWEU, de wijzigingsverdragen en de verdragen inzake de toetreding van een land tot de EU.1 Ook de aan de verdragen gehechte protocollen behoren tot het primaire unierecht.2 In het kader van dit onderzoek is met name het VWEU van belang en meer specifiek de regels voor de (bevordering van de) interne markt. Zoals in paragraaf 2.2 is opgemerkt, vereisen het vrije verkeer van goederen en diensten in de EU een harmonisatie van de btw. De grondslag voor en het doel van deze harmonisatie is (thans) te vinden in art. 113 VWEU:

Ook algemene rechtsbeginselen van Europees recht behoren tot het primaire unierecht.3 Het gaat hierbij om rechtsbeginselen die expliciet in de bronnen van primair unierecht worden genoemd (geschreven algemene rechtsbeginselen) of daarin impliciet zijn versleuteld (ongeschreven algemene rechtsbeginselen).4 Voorbeelden van deze beginselen – het betreft dus geen limitatieve opsomming – zijn: het rechtszekerheidsbeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel. Het primaire unierecht vormt de toetssteen voor het afgeleide unierecht.5 Algemene rechtsbeginselen fungeren echter niet alleen als toetssteen voor afgeleid unierecht en nationaal recht ter omzetting daarvan, maar ook als hulpmiddel bij de interpretatie van het unierecht en als een middel om lacunes in het unierecht te overbruggen.6