Milieuaansprakelijkheid van leidinggevenden 2021/IV.3.4.2:IV.3.4.2 De aannames achter het bange bestuurders-argument

Milieuaansprakelijkheid van leidinggevenden 2021/IV.3.4.2

IV.3.4.2 De aannames achter het bange bestuurders-argument

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Wie goed kijkt naar het bange bestuurders-argument, ziet dat aan de conclusie die strekt tot het toepassen van een afwijkend, restrictief aansprakelijkheidsregime een aantal redeneerstappen voorafgaat:

A)

Normale aansprakelijkheidsregels zijn te streng voor bestuurders;

B)

..waardoor bestuurders bang worden voor aansprakelijkheid;

C)

..door deze angst handelen bestuurders defensiever;

D)

..dit defensieve gedrag is onwenselijk;

E)

..de angst en het onwenselijk defensieve handelen wordt voorkomen door een hogere aansprakelijkheidsdrempel;

F)

..deze drempel moet de vorm aannemen van de ernstig verwijt-maatstaf.

Er is sprake van een ketenargumentatie: de juistheid van een aanname is afhankelijk van de juistheid van de aannames die eraan voorafgaan. Ga maar na: als de aansprakelijkheidsnormen niet te streng zijn, is er voor bonafide bestuurders ook geen reden voor angst; als bestuurders niet bang zijn voor aansprakelijkheid, zal dit ook geen invloed uitoefenen op hun gedrag; als hun gedrag niet wordt beïnvloed door angst, dan heeft het aansprakelijkheidsregime ook niet de gevreesde negatieve gevolgen; enzovoorts. De aannames leunen dus op elkaar, met als gevolg dat indien reeds één van de aannames onjuist is, het bange bestuurders-argument niet langer een steekhoudende rechtvaardigingsgrond is voor de ‘ernstig verwijt’-doctrine. Hierna neem ik iedere aanname onder de loep.

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.