16.3.5.1 Inleiding

Eind november 2013 heeft de Europese toezichthouder op de effectenmarkt ESMA een white list gepubliceerd waarin zij guidance verschaft over de uitleg van het begrip acting in concert (§ 3.6 en § 7.4.2.2). Hiermee is te langen leste tegemoet gekomen aan de wens van de praktijk om meer guidance rondom de handhaving van de acting in concert-regels. Marktpartijen willen op voorhand zo veel mogelijk duidelijkheid over welke gevallen tot een biedplicht kunnen of zullen leiden. Hiervoor is een aantal redenen te noemen. In de eerste plaats komt dit voort uit de rechtsonzekerheid waarmee deze regels omgeven zijn. Via de toezichthouder proberen marktpartijen de duidelijkheid te verkrijgen die de wet zelf niet biedt. Een tweede reden waarom partijen aandringen op meer guidance is omdat dit op andere deelgebieden van het financiële toezicht-recht – en dan met name de regels die “principle based” zijn – onderdeel is geworden van het regelend kader.1 De derde oorzaak moet worden gezocht in het feit dat de meeste buitenlandse toezichthouders, met name het Takeover Panel (§ 5.3.2.1), ruim voor de ESMA white list al guidance verschaften op het gebied van de acting in concert-regels (§ 5.9 sub IV).

In deze paragraaf onderzoek ik de wenselijkheid van guidance rondom acting in concert (§ 16.3.5.2) en de verschillende mogelijkheden daartoe, zowel voor Nederland (§ 16.3.5.3) als in Europees verband (§ 16.3.5.4). Dat laatste is van belang omdat dat het hiervoor gesignaleerde probleem zo mogelijk nog sterker speelt in situaties met een grensoverschrijdende dimensie.2