Intellectuele eigendom in het conflictenrecht
Einde inhoudsopgave
Intellectuele eigendom in het conflictenrecht (R&P nr. IE1) 2009/5.1.1.b.iv:5.1.1.b.iv Verdrag van Parijs
Intellectuele eigendom in het conflictenrecht (R&P nr. IE1) 2009/5.1.1.b.iv
5.1.1.b.iv Verdrag van Parijs
Documentgegevens:
mr. S.J. Schaafsma, datum 25-06-2009
- Datum
25-06-2009
- Auteur
mr. S.J. Schaafsma
- JCDI
JCDI:ADS464038:1
- Vakgebied(en)
Intellectuele-eigendomsrecht / Algemeen
Internationaal privaatrecht / Conflictenrecht
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Hooguit wordt geconstateerd dat het verdrag voor het merkenrecht en het octrooirecht uitgaat van territorialiteit, gelet op het onafhankelijkheidsbeginsel in art. 4bis en art. 6. Zie bijvoorbeeld Fezer & Koos 2006, p. 427.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
446. Verdrag van Parijs. In het kader van het Verdrag van Parijs ligt de zaak veel eenvoudiger — hier spelen niet de interpretatieproblemen en de bijbehorende verdeeldheid die zich in het kader van artikel 5 lid 2 van de Berner Conventie voordoen, want het Verdrag van Parijs kent een dergelijke bepaling niet. Hier is de stellingname tamelijk eenduidig: zij die de conflictregel in het Parijse beginsel van nationale behandeling niet zien, achten het Verdrag van Parijs in conflictenrechtelijk opzicht niet relevant. Een bepaling die zou kunnen worden aangezien voor een conflictregel — zoals de tweede volzin van artikel 5 lid 2 van de Berner Conventie — treffen zij in het Verdrag van Parijs immers niet aan.1 Daarom zoeken zij de conflictregel buiten het verdrag, in het ongeschreven recht, en zij concluderen dan doorgaans dat in dat domein 'het territorialiteitsbeginsel' de lex loci protectionisconflictregel meebrengt.