4.4.5 Het tussentijds appel

Anders dan in Nederland, beslist niet de eerste rechter, maar de appelrechter over de toelaatbaarheid van het tussentijds appel (zie paragraaf 2.7). Het zou mij niet verbazen als dit verschil ertoe leidt dat in de Nederlandse Antillen en Aruba minder snel tussentijds appel wordt toegestaan dan in Nederland. Dit zou kunnen worden veroorzaakt doordat vanuit het gezichtspunt van de appelrechter voortprocederen in eerste aanleg sneller efficiënt zal lijken dan vanuit het gezichtspunt van de eerste rechter. De rechters zijn immers - ondanks de personele unie tussen het GEA en het Hof - het meest vertrouwd met de procesrechtelijke hindernissen van de eigen instantie.

Ik heb geen principiële voorkeur voor de Nederlandse of de Antilliaans/Arubaanse variant. In laatstgenoemde variant bestaat het gevaar dat uit gemakzucht tussentijds appel wordt geweigerd. Daar staat tegenover dat in Nederland een eerste rechter een vonnis kan wijzen met in het achterhoofd de suggestie aan partijen: appelleren of schikken, maar niet voortprocederen in eerste aanleg.

De regeling voldoet in de praktijk goed. Wel zou de procedure om verlof te verkrijgen voor tussentijds appel vereenvoudigd kunnen worden, zie hierna paragraaf 4.53.