7.5 De geschorste bestuurder of commissaris

Uit § 7.3.7.1, § 7.4.2 en § 7.4.3.2 blijkt dat een individuele bestuurder of commissaris enquêtebevoegd kan zijn. Onduidelijk is vooralsnog wat de status van het enquêteverzoek is, indien die bestuurder of commissaris voor de indiening van het verzoek wordt geschorst met als doel de enquête te voorkomen.

Een bestuurder of commissaris kan zijn bevoegdheden gedurende een periode van schorsing normaliter niet uitoefenen.1 Een bestuurder die door de raad van commissarissen is geschorst kan derhalve in beginsel niet meer overgaan tot het indienen van een enquêteverzoek.2 Hetzelfde geldt voor een commissaris die geschorst is door de aandeelhoudersvergadering of voor een niet uitvoerende bestuurder die geschorst is door zijn mede (niet uitvoerende) bestuurders.3 Strikte handhaving van de gevolgen van een schorsing zou de enquêtebevoegdheid van een individuele bestuurder of commissaris illusoir maken. Het is mijns inziens in strijd met de aard van het enquêterecht en het systeem van de wet indien uitgerekend in voornoemd geval geen enquêteverzoek gedaan kan worden. De enquêtebevoegdheid is niet alleen aan de vennootschap toegekend om weerstand te bieden aan aandeelhouders, maar ook om het gedrag van een ander orgaan aan een onderzoek te onderwerpen.4

Een schorsing staat daarom naar mijn mening niet per definitie in de weg aan enquêtebevoegdheid. De strekking van het enquêterecht brengt mee dat een geschorste bestuurder (commissaris) bevoegd is tot het indienen van een enquêteverzoek, mits zijn verzoek mede betrekking heeft op een onderzoek naar die schorsing en de geschorste bestuurder (commissaris) stelt dat er gegronde redenen bestaan om te twijfelen aan een juist beleid of een juiste gang van zaken bij zijn schorsing. De geschorste bestuurder (commissaris) dient de door hem te stellen gegronde redenen ten aanzien van zijn schorsing mijns inziens uitgebreid te motiveren. Een bestuurder (commissaris) dient bij het indienen van een enquêteverzoek uitsluitend te handelen naar het belang van de vennootschap, maar bij het aanvechten van zijn schorsing lijkt hij op het eerste gezicht zijn eigen belang te dienen. De OK zal tijdens de mondelinge behandeling van het enquêteverzoek moeten toetsen of voornoemde stelling klopt. Dit geldt temeer als tegen die stelling verweer wordt gevoerd. Als blijkt dat er geen redelijke grond is voor de juistheid van die stelling, kan de OK de stelling niet honoreren en zal zij het enquêteverzoek niet ontvankelijk moeten verklaren. De OK kan het overige deel van het onbevoegd ingediende enquêteverzoekschrift dan niet in behandeling nemen. Is naar het oordeel van de OK wel aan die (verzwaarde) stelplicht voldaan dan is de geschorste bestuurder (commissaris) ontvankelijk, net zoals verwaterde aandeelhouders (Slotervaartziekenhuis-beschikking), voormalige coöperatieleden (DA-beschikking) en ex-aandeelhouders (SNS Reaal-beschikking) dat zijn.5