11.2.5.1 Inleiding

Hierna wordt stilgestaan bij de kwalificatie van de vergoedingen die de gecentraliseerde inkoopentiteiten respectievelijk ‘tussenpersonen’ bij fiscaal operationele modellen belast met inkoop- en verkoopactiviteiten in rekening brengen. Ik merk daarbij op dat de modellen, zoals geïntroduceerd in respectievelijk de onderdelen 1.4.3 en 1.4.5, in hoge mate geabstraheerd en gesimplificeerd zijn. In de praktijk zullen deze modellen hoogstzelden in deze zuivere vorm voorkomen. De hiernavolgende opmerkingen gaan uit van de ‘zuivere’ modellen die in de onderdelen 1.4.3 en 1.4.5 uiteengezet zijn, echter, zal in de praktijk telkens aan de hand van de concrete feiten en omstandigheden getoetst moeten worden wat de douanerechtelijke kwalificatie van de vergoeding is die door de gecentraliseerde inkoopentiteit c.q. ‘tussenpersoon’ in rekening wordt gebracht. Bij de kwalificatie van de vergoedingen wordt ingegaan op de vraag of de verkooptransactie in wezen als verkoop voor uitvoer kwalificeert of als commissie of courtage kan worden aangemerkt (onderdeel 11.2.3.4). Indien sprake is van een commissie of courtage, zal vervolgens worden vastgesteld of sprake is van een inkoop- of verkoopcommissiedienst. In onderdeel 11.2.3.3.1 staan de gebruikelijke inkoop- of verkoopcommissiediensten. Daarnaast moet een toetsing plaatsvinden of sprake is van een inkoopcommissie aan de hand van twee voorwaarden. Enerzijds moet sprake zijn van een bonafide relatie tussen de agent en koper (onderdeel 11.2.4.3) en anderzijds moet er een zekere mate van controle over de agent worden uitgeoefend door de koper (onderdeel 11.2.4.4).