2.4.3.4 België

36. In het spoor van Frankrijk zal ook België haar zekerhedenrecht ingrijpend herzien.1 Deze algemene herziening is, zoals in Frankrijk, vooraf gegaan door een versoepeling op het punt van cessie en verpanding van toekomstige vorderingen. In 1994 zijn namelijk de bepalingen inzake de overdracht en verpanding van vorderingen gewijzigd om de vlotte mobilisatie van vorderingen in het moderne handelsverkeer te bevorderen en, in het bijzonder, om securitisatietransacties mogelijk te maken.2 De wijziging heeft geleid tot (een aan derde tegenwerpbare) cessie of verpanding die plaatsvindt bij enkele overeenkomst.3 Deze versoepeling heeft de mogelijkheden voor cessie en verpanding bij voorbaat verder verruimd.4 De aanstaande herziening van het zekerhedenrecht heeft de vestiging van zekerheid op toekomstige goederen tot een algemeen uitgangspunt gemaakt van het Belgische recht. Volgens het beoogde art. 8 (van Boek III, titel XVII, hoofdstuk 1, afdeling 1) BBW kan het pandrecht toekomstige goederen tot voorwerp hebben. Daarnaast volgt uit het beoogde art. 63 (van Boek III, titel XVII, hoofdstuk 1, afdeling 1) BBW dat pandrecht gevestigd kan worden op een of meer toekomstige schuldvorderingen op voorwaarde dat zij bepaalbaar zijn. Het pandrecht dat is gevestigd op een toekomstig goed, ontstaat vervolgens zodra de pandgever het toekomstige goed verkrijgt.5 In principe moet een schuldenaar ieder goed, daaronder begrepen alle mogelijke toekomstige goederen, kunnen aanwenden tot het verstrekken van zekerheid.6 Door de herziening van de algemene regeling bestaat er geen behoefte meer aan specifieke regelingen die een zekerheidsrecht op de toekomstige bestanddelen van een algemeenheid mogelijk maken, zoals het pandrecht op de handelszaak. Anders dan bij de Franse hervorming, is er in België voor gekozen om deze figuren af te schaffen.7