4.2 Richtlijn nr. 2004/48/EG betreffende de handhaving van intellectuele eigendomsrechten

Zoals hiervoor in par. 2.3 is vermeld, is het inzagerecht op specifieke terreinen onderwerp van, inmiddels, EU-recht. Zo diende de Commissie van de Europese Gemeenschappen (hierna de Europese Commissie) op 15 oktober 1998 een Groenboek Bestrijding van namaak en piraterij in de interne markt in. Namaak en piraterij moeten volgens de Europese Commissie worden bestreden omdat zij tot verlies van vertrouwen in de interne markt leiden, tot een daling van het investeringsniveau en afbreuk doen aan de bescherming van de consument en de openbare veiligheid verminderen. Het Groenboek geeft een ruime betekenis aan de woorden namaak en piraterij en vermeldt

De bestrijding van dit fenomeen noemt de Europese Commissie van groot belang. Zij constateert dat civielrechtelijke handhaving niet in alle EU-landen gelijk is en dat voorlopige maatregelen, bijvoorbeeld om bewijsstukken veilig te stellen, geboden zijn. Het verzamelen en bewaren van bewijs is een belangrijk element in de strijd tegen namaak en piraterij en een regeling van beslag op namaakproducten noemt de Europese Commissie een doeltreffend middel om bewijzen te verzamelen en te bewaren.1

Een andere mogelijke maatregel die doeltreffend kan zijn in de strijd tegen namaak is het recht op informatie. Die, in de TRIPS-overeenkomst facultatieve,2 maatregel is onafhankelijk van de schadevordering en is gericht tegen elke inbreuk-maker die op straffe van een sanctie kan worden gelast inlichtingen te verstrekken over de herkomst van de inbreukmakende goederen, de distributiekanalen en de identiteit van de bij de productie en de distributie van de goederen betrokken derden. Dit recht op informatie moet, aldus de Europese Commissie, wel gepaard gaan met doeltreffende beschermingsmaatregelen teneinde de vertrouwelijkheid van de verstrekte gegevens te verzekeren.3 Op grond hiervan stelt de Europese Commissie aan de EG-leden onder meer de vraag of de verplichting van de inbreuk-maker om bepaalde gegevens te verstrekken (recht op informatie) een dienstige maatregel is in de strijd tegen de namaak en de piraterij.

Op 29 april 2004 wordt vervolgens Richtlijn nr. 2004/48/EG uitgevaardigd. De nummers 20 en 21 van de considerans stellen dat het bewijs een uiterst belangrijk element is voor de vaststelling van inbreuken op intellectuele eigendomsrechten en dat er dus voor moet worden gezorgd dat effectieve middelen voor het overleggen, verkrijgen en beschermen van bewijsmateriaal beschikbaar zijn. Bij deze procedures moeten de rechten van de verdediging worden geëerbiedigd en moeten de noodzakelijke waarborgen worden geboden, waaronder de bescherming van vertrouwelijke informatie. In het geval van inbreuken die op commerciële schaal plaatsvinden, is het voorts van belang dat de rechter desnoods inzage kan gelasten van bancaire, financiële of commerciële documenten waarover de inbreukmaker beschikt. In alle lidstaten moeten maatregelen beschikbaar zijn om een hoog niveau van bescherming mogelijk te maken. Dit geldt voor het recht op informatie waardoor waardevolle gegevens kunnen worden verkregen over de herkomst van de inbreukmakende goederen of diensten, de distributiekanalen en de identiteit van de bij de inbreuk betrokken derden. Na deze considerans volgen 22 artikelen.

Van belang voor het recht op inzage zijn in de tweede afdeling genaamd Bewijsmateriaal, art. 6 en art. 7, lid 1 en in de derde afdeling genaamd Recht op informatie art. 8, de leden 1 en 2.4 De teksten van deze artikelen, voor zover van belang, luiden als volgt.

Lid 2. De lidstaten treffen de noodzakelijke maatregelen teneinde de bevoegde rechterlijke instanties onder dezelfde omstandigheden in staat te stellen, in geval van inbreuk op commerciële schaal, op verzoek van een partij in voorkomend geval overlegging te kunnen gelasten van bancaire, financiële of handelsdocumenten die zich onder de macht van de tegenpartij bevinden, mits de bescherming van vertrouwelijke informatie wordt gewaarborgd.

Lid 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde rechterlijke instanties, reeds voordat een bodemprocedure is begonnen, op verzoek van een partij die redelijkerwijs beschikbaar bewijsmateriaal heeft overgelegd tot staving van haar beweringen dat er inbreuk op haar intellectuele-eigendomsrechten is gemaakt of zal worden gemaakt, onmiddellijk afdoende voorlopige maatregelen kunnen gelasten om het relevante bewijsmateriaal in verband met de vermeende inbreuk te beschermen, mits de bescherming van vertrouwelijke informatie wordt gewaarborgd. Tot deze maatregelen kunnen behoren de gedetailleerde beschrijving, met of zonder monsterneming, dan wel de fysieke inbeslagneming van de litigieuze goederen en, in voorkomend geval, de bij de productie en/of distributie daarvan gebruikte materialen en werktuigen en de desbetreffende documenten. Deze maatregelen worden genomen, zo nodig zonder dat de wederpartij wordt gehoord, met name indien het aannemelijk is dat uitstel de rechthebbende onherstelbare schade zal berokkenen, of indien er een aantoonbaar gevaar voor vernietiging van bewijsmateriaal bestaat.

…

Lid 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde rechterlijke instanties, tijdens een gerechtelijke procedure wegens inbreuk op een intellectuele-eigendomsrecht, op gerechtvaardigd en redelijk verzoek van de eiser kunnen gelasten dat informatie over de herkomst en de distributiekanalen van de goederen of diensten die inbreuk maken op een intellectuele-eigendomsrecht, wordt verstrekt door de inbreukmaker en/of door een andere persoon die:

a) de inbreukmakende goederen op commerciële schaal in zijn bezit blijkt te hebben;

b) de inbreukmakende diensten op commerciële schaal blijkt te gebruiken;

c) op commerciële schaal diensten bij inbreukmakende handelingen worden gebruikt, blijkt te verlenen; of:

d) door een onder a), b) of c) bedoelde persoon is aangewezen als zijnde betrokken bij de productie, de fabricage of de distributie van deze goederen of bij het verlenen van deze diensten.

Lid 2. De in lid 1 bedoelde informatie omvat naargelang passend is:

a) de naam en het adres van de producenten, fabrikanten, distributeurs, leveranciers en andere eerdere bezitters van de goederen of diensten, alsmede van de beoogde groot-en kleinhandelaren;

b) inlichtingen over de geproduceerde, gefabriceerde, geleverde, ontvangen of bestelde hoeveelheden, alsmede over de voor de desbetreffende goederen of diensten verkregen prijs.

Eerder is in par. 2.3 vermeld op welke wijze deze Richtlijn in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is verwerkt via wetsvoorstel 30392.5 Ik volsta hier met verwijzing naar die paragraaf.