5.8.2 Chapter 11

In Chapter 11 voorziet de best interest of creditors’ test in een waarborg voor individuele vermogensverschaffers. Hiervoor wordt de onder het akkoord te ontvangen waarde vergeleken met de opbrengst voor de betreffende vermogensverschaffer bij liquidatie van het vermogen van de rechtspersoon. Voor de situatie zonder financiële herstructurering wordt dus uitgegaan van het scenario van liquidatie van het vermogen van de rechtspersoon – en niet van de liquidatiewaarde van de onderneming. Onder Chapter 11 geldt de veronderstelling dat een reorganisatieplan slechts wordt doorgevoerd als daar financiële aanleiding toe is. De aanspraak van individuele tegenstemmende vermogensverschaffers op de liquidatiewaarde van het vermogen van de rechtspersoon geldt ook bij een akkoord waarmee alle klassen instemmen.

Naast deze individuele bescherming geldt voor een tegenstemmende klasse onder andere dat het akkoord fair and equitable is en daarom niet in strijd met de absolute priority rule. Dit houdt in dat een tegenstemmende klasse overeenkomstig haar rang dient te delen in de reorganisatiewaarde. De reorganisatiewaarde wordt berekend op grond van de waarde na implementatie van de financiële herstructurering en wordt gehanteerd voor de vraag of het akkoord,ondanks een tegenstemmende klasse vermogensverschaffers, kan worden gehomologeerd.

Op grond van een vergelijking tussen de totale waarde bij liquidatie van het vermogen van de rechtspersoon en de reorganisatiewaarde kan het effect van de financiële herstructurering voor de gezamenlijke vermogensverschaffers worden beoordeeld. Vervolgens kan met een vergelijking tussen de uitkering onder het akkoord en de (schatting van de) huidige waarde van de positie van de betreffende vermogensverschaffer geanalyseerd worden wat het effect op individueel niveau is.