5.5.6.1 Inleiding

273. Een eigenlijke achterstelling verslechtert de positie van de juniorschuldeiser bij de verdeling van de opbrengst van de executie van vermogensbestanddelen van zijn schuldenaar. Die verslechtering gebeurt betrekkelijk ongenuanceerd. Door zijn rangverlaging ontvangt de junior niets van de executie-opbrengst totdat de vordering van de senior volledig is voldaan. Daarmee neemt het risico dat de junior zijn vordering niet kan verhalen toe.

Het is denkbaar dat de junior de vergroting van dat risico wil beperken. Dat kan hij doen door de achterstelling te beperken. Bij achterstellingen die tot stand komen op basis van een rechtshandeling van de junior bestaat daartegen geen principieel bezwaar. Als de junior met een rechtshandeling zijn vordering van een reguliere concurrente vordering tot een ‘volledig’ achtergestelde vordering kan maken, moet het ook mogelijk zijn die achterstelling te beperken. In het meerdere ligt immers het mindere besloten.