III.B.2.3.2 De executeur kiest

De perikelen in de benoemingsfase achter ons latende, kan gesteld worden dat de eerste echte (nieuwe) wettelijke link tussen executeurs en boedelnotarissen gelegdwordt in art. 4:146 lid1 BW. De executeur die belast is met het beheer van de nalatenschap kan een boedelnotaris aanwijzen. Laat ik dit eens - voor het geval dat de executeur tevens de hoedanigheid van notaris heeft - anders formuleren: de notaris die belast is met het beheer van de nalatenschap kan een onpartijdige deskundige raadgever aanwijzen. Dit wordt natuurlijk niets. Een notaris die een boedel afwikkelt, zal in beginsel geen behoefte hebben aan een onpartijdige erfrechtelijke 'raadsman'. De wet spreekt ook bewust van 'kan' aanwijzen, het hoeft niet. Een boedelnotaris is geen must.1 Men zou voorzichtig kunnen zeggen, des te professioneler de executeur des te minder behoefte bij de boedelafwikkeling bestaat aan het aanwijzen van een boedelnotaris. Dit neemt niet weg dat ook een professionele executeur af en toe behoefte kan hebben om zijn oor te luister te leggen bij een onpartijdige deskundige raadgever, oftewel een boedelnotaris. Een boedelnotaris blijft steeds 'boven partijen' staan, ook al heeft hij door de aanwezigheid van een executeur niet de directe leiding. Naarmate de executeur minder deskundig en ervaren is, komt de leiding meer bij de boedelnotaris te liggen. Complementerende en communicerende vaten zou men kunnen zeggen. Daarnaast kan de executeur natuurlijk altijd deelopdrachten verstrekken aan een notaris, zoals het afgeven van een verklaring van executele of het opstellen en verlijden van de akte van verdeling, het verzorgen van de successie-aangifte etc. Hiermee krijgt men overigens nog niet noodzakelijkerwijs de status van boedelnotaris, maar schopt men het in ieder geval al tot bij de afwikkeling'betrokken' notaris als bedoeld in art. 4:186 lid 2 BW.