Uitbesteding van werk en (on)gelijke behandeling
Einde inhoudsopgave
Uitbesteding van werk en (on)gelijke behandeling (MSR nr. 87) 2024/1.2:1.2 Concurrentie op arbeidsvoorwaarden
Uitbesteding van werk en (on)gelijke behandeling (MSR nr. 87) 2024/1.2
1.2 Concurrentie op arbeidsvoorwaarden
Documentgegevens:
M.A.C. Keijzer, datum 01-01-2024
- Datum
01-01-2024
- Auteur
M.A.C. Keijzer
- JCDI
JCDI:ADS943476:1
- Vakgebied(en)
Arbeidsrecht (V)
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Het uitbesteden van werk kan ondernemingen bepaalde voordelen bieden, zoals flexibiliteit, efficiëntie, wendbaarheid of kostenbesparingen. Vaak gaan deze voordelen echter ten koste van de rechtspositie van de arbeidskracht die het uitbestede werk uiteindelijk verricht. De verplichtingen die de uitbestedende onderneming als werkgever van de arbeidskracht gehad zou hebben, worden bij uitbesteding vaak niet of in mindere mate nagekomen jegens de arbeidskracht. Voorbeelden hiervan zijn de betaling van cao-lonen en pensioenpremies, loondoorbetaling en re-integratie tijdens ziekte en het naleven van het ontslagrecht. De arbeidsvoorwaarden van arbeidskrachten die uitbesteed werk verrichten, zijn dan veelal minder gunstig dan de arbeidsvoorwaarden die de arbeidskracht zou hebben gehad als werknemer van de uitbestedende onderneming. Arbeidskrachten die door een onderneming uitbesteed werk verrichten en (hypothetische) werknemers die ditzelfde werk in dienst van deze onderneming verrichten, worden dan dus ongelijk behandeld. Dit leidt, gezien de grote schaal waarop tegenwoordig wordt uitbesteed, tot concurrentie op arbeidsvoorwaarden. Ondernemingen kunnen geneigd zijn te kiezen voor het uitbesteden van werk aan arbeidskrachten van wie het arbeidsvoorwaardenpakket de ondernemingen de meeste voordelen, zoals flexibiliteit of kostenbesparingen, oplevert. Zowel ondernemingen als werkzoekenden concurreren dan met elkaar op basis van arbeidsvoorwaarden.
De uitbesteding van werk biedt kansen, voor de economie en werkgelegenheid in het algemeen, en voor de bedrijfsvoering van ondernemingen in het bijzonder, maar is ook een bedreiging voor de rechtspositie van arbeidskrachten gebleken. Het is daarmee onderdeel van een in Nederland voortdurend reguleringsdilemma tussen het waarborgen van vast werk, door middel van traditionele arbeidsovereenkomsten, en het toestaan van flexwerk, bijvoorbeeld door uitbesteding van werk. Het vinden van balans hiertussen is een queeste gebleken, waarvan het einde nog niet in zicht is.