8.7 Samenvatting en conclusie

De mogelijkheid tot herleving van een turbogeliquideerde BV is opgenomen in het eerste lid van artikel 2:23c BW. De wetgever hanteert in de artikelen betreffende de herleving van een turbogeliquideerde BV – de artikelen 2:19 lid 4 en 5 en 2:23c lid 1 BW – opmerkelijke termen: ‘houdt op te bestaan’, ‘voortbestaan’ en ‘herleeft’, terwijl deze termen alleen maar onduidelijkheid opleveren ten aanzien van de tussenliggende periode.

Een herroepingsbesluit zou volgens mij ook mogelijk dienen te zijn in geval van een ontbinding via een turboliquidatie.

Artikel 2:19 lid 5 BW en artikel 2:23c lid 1 BW conflicteren met elkaar wanneer ten onrechte tot turboliquidatie wordt overgaan. In de jurisprudentie en literatuur zijn in onderhavig kader twee opvattingen waarneembaar: de essentia-leer en de resuscito-leer. De vraag rijst welke leer de voorkeur verdient. Naar mijn mening is de oplossing echter niet gelegen in één van de besproken opvattingen, maar in de middenweg tussen beiden: de solutio-leer, waarbij het ontstaansmoment van de baten en de wetenschap van het bestuur van doorslaggevende betekenis zijn.

Onduidelijkheden van geheel andere aard ten aanzien van de herleving van de turbogeliquideerde BV zijn ontstaan als gevolg van een arrest van de Hoge Raad gewezen in 1995. De Hoge Raad lijkt geen limitatieve werking toe te kennen aan artikel 2:23c lid 1 BW, in die zin dat een ontbonden BV ook zonder de weg van artikel 2:23c lid 1 BW te volgen, kan herleven. Bovendien stelt de Hoge Raad een extra voorwaarde aan het faillissement van een turbogeliquideerde BV. Dit leidt tot rechtsonzekerheid.